Loelapaloela

In mijn herinnering huilde ik niet

2011-09-07T12:04:00.000-07:00

Het kan anders geweest zijn, ik weet het niet meer, maar als ik nu aan dat moment terug denk huil ik niet. En mijn zussen wel, de oudste aan de andere kant van mijn moeder op de bank. Ik denk dat ik daar alleen maar zat en dat het vaag door mijn hoofd spookte hoe raar het was dat het ergste wat ik me voorgesteld had het ziekenhuis was. Niet dood, want dood kende ik nog niet.
Ik denk dat ik haar precieze woorden nog weet en de manier waarop ze haar hoofd bewoog toen ze die zei. Ik weet wel dat ik me toen nog niet echt realiseerde hoe goed ze dat deed, ik heb bij haar nooit angst gevoeld.
Ik weet nooit of ik dit soort dagen in mijn herinnering verander, vast wel, doen we dat niet allemaal met herinneringen? Ik weet alleen nog vaag de verwarring, maar niet zo zeer verdriet. Daar voelde ik me schuldig over, mijn zussen huilden maar ik had het gevoel dat ik het opeens verleerd was. Juist nu ik alle reden in de hele wereld had om heel hard te zitten huilen, ging het niet. Het werd gewoon leeg.
Ik weet wel nog heel goed een moment in het huis van mijn opa en oma. Ik liep naar buiten of naar binnen langs de schuifdeur en op dat moment drong de waarheid pas helemaal tot binnen door en ik dacht simpelweg: ‘mijn vader is dood. Die komt niet meer terug’. Of noemde ik hem in gedachten nog ‘papa’ toen?
Geen idee.

Mag ik even?

2011-09-01T12:35:00.000-07:00

Ik denk niet graag over mezelf als 'chronisch ziek', ik vind dat een term die is weggelegd voor mensen met suikerziekte of CF ofzo. Mensen die de hele tijd ziek zijn.
Chronisch ziek wil ik mezelf niet noemen want eigenlijk hoor ik niet chronisch ziek te zijn, ja ik moet m'n leven lang een dieet volgen maar dan is de bedoeling dat ik chronisch beter ben.
Toch praat ik niet graag over een allergie, allergieën wekken de illusie van acuut opzwellende luchtwegen of juist het idee dat het over gaat. Als iemand begint met "ja mijn (vul een familielid/kennis in) heeft ook een tijdje glutenvrij gegeten en.." dan moet ik al op m'n tong bijten. 'Een tijdje'? Glutenvrij doen we niet voor een tijdje, dat doen we voor altijd. Ik kan het niet laten om mensen even terecht te stellen dus ik vraag dan heel beleefd of ze misschien tarwe-allergie bedoelen, want dat kan wel degelijk over gaan en wat ik heb is een ziekte, zie je. Nee aten ze echt glutenvrij? Vast ook alle sauzen, kruiden, marinades en 'sporen van'? Oh en ja, speltbrood bevat gewoon gluten.
Goed, dit is redelijk overdreven maar het komt nét iets te vaak voor.

Helaas zijn er dan altijd nog mensen die je gaan proberen uit te leggen dat glutenvrij eten 'echt heel erg meevalt'. Laat ik je van te voren maar uit de droom helpen; nee dat doet het niet. Zeker niet als je de eerste zestien jaar van je leven alle sausjes, koekjes, pasta's, chipjes enzovoorts bij elkaar hebt gegeten.
Bijvoorbeeld; "Ik heb een keer glutenvrije cake gegeten en die was echt super lekker!" Nou fijn voor je maar laat het me weten als je iets alledaags gezonds en vezelrijks hebt gevonden wat je wel door je keel krijgt, dank je.
Goed, ik heb inmiddels lekker brood. Dan heb je nog altijd het probleem van 'oh maar in restaurants doen ze heel makkelijk er is altijd wel iets wat je mag' Ja, salade als je het slecht treft en als je dan echt pech hebt zonder dressing.
Ja, we lossen dat altijd prima op en ik heb zeker niets te klagen als we uit eten gaan (min dat als mensen jouw 'keuze 1' eten het af en toe jaloers toekijken is, tot je aan je eigen gerecht begint). De snackbar is daarentegen een heel ander verhaal, even snel een broodje of frietje halen kan ik wel vergeten. Of ze ook bitterballen in de frituur doen? Nee dat niet maar wel die gepaneerde vegetarische dingen want ja veel vegetariërs willen niet dat het bij het vlees komt. Laat ik jullie dit vertellen, soms was ik zelfs nog liever vegetariër geworden (en dat zegt wat) dan dat ik nu niks mag eten door mensen die (over het algemeen) kiezen voor hun dieet.

Oh en alles is zelf te maken natuurlijk, heel gemakkelijk. Want ik kan ook daadwerkelijk voor elke makkelijke snack die ik wil een uur de keuken in duiken. En het feit dat ergens op internet glutenvrij bladerdeeg is te bestellen maakt het helemaal goed dat ik niks kan kopen als we even langs Bakker Bart gaan, echt.

Ik stel me een beetje aan, sorry. Het is prima te doen, ik voel me stukken beter en er is een groot aanbod van dingen die ik wel mag. Maar af en toe ben ik toch nog best wel ziek, ik ben nog niet chronisch beter en dat duurt ook nog wel even. En ja, buikpijn is misschien niet zo erg. Ik ben niet chronisch ziek, niet echt. Het is juist het half-zieke waar ik gek van word, laat mij lekker twee dagen ziek op bed liggen en dan weer gezond zijn in plaats van dat eindeloze beetje moe beetje misselijk.

Dan wil ik nu even blij vermelden dat ik prima huiswerk maak, de stof begrijp, doodsbang ben voor het examen maar tot nu toe nog niet eens gestresst heb en ik nu lekker ga slapen.

Homeward bound

2011-06-12T03:02:00.000-07:00

Ik moet me op dit moment eigenlijk verdiepen in natuurlijke selectie en biodiversiteit maar het lukt niet zo.
Ik voel me een beetje alleen, iets wat volgens mij niet eens iets te maken heeft met het feit dat ik al bijna een week alleen thuis ben met mijn zusje. In principe had ik, als zij niet weg waren, hier ook gezeten. Zoals heel veel cliché liedjes me al konden vertellen heeft het alleen voelen niets te maken met hoeveel mensen er zijn.
Als dat een geruststelling moet zijn werkt het niet echt, juist het feit dat het niet aan de omstandigheden ligt is onhandig. Omstandigheden zijn heel wat makkelijker te veranderen dan de manier waarop je er tegen aan kijkt.

Om maar terug te komen op het onderwerp waar ik me eigenlijk in moet interesseren; natuurlijke selectie. Als het kon had ik geaccepteerd dat ik niet the fittest ben en gewoon opgegeven, maar ik geloof niet echt dat dat een optie is.
Kan je ook gewoon tijdelijk niet the fittest zijn? Vandaag, deze week of deze paar maanden even niet?

Met Simon and Garfunkel aan en biologie boeken open hoop ik maar dat dat het geval is.

Rome

2011-04-28T14:22:00.000-07:00

paar foto's uit Rome (soort van willekeurige selectie): https://picasaweb.google.com/117223845526356334904/Rome?authkey=Gv1sRgCMiSm9zZof674wE#

oh en voor meneer Blaakmeer; hier staat ook uw grote-leider-foto bij! (beetje onderaan)

Eigenlijk wel

2011-04-24T12:15:00.000-07:00

Jarig

2011-03-29T13:51:00.000-07:00

Misschien is wel het moeilijkste dat je jarig kan zijn zonder dat ik het door heb, dat ik er niet bij nadenk en opeens denk hee het is de 29e. Dan was je altijd jarig.
Ik heb eigenlijk geen echte herinnering aan een verjaardag, alleen maar dat het een keer op goede vrijdag was hoewel ik niet zeker ben of dat wel kan. Ik weet ook niet wat ik je ooit gegeven heb.

Ik vind het eigenlijk vervelend dat het feit dat vandaag je verjaardag was maakt dat ik weer aan je denk, wat is het verschil? Gisteren was je er niet en morgen zal je er ook niet zijn. Bedacht me ergens op de fiets dat ik deze zomer op de helft ben, soort van. Deze zomer ga ik een nieuw tijdperk in, de jaren dat ik je niet gekend heb zullen vanaf dan groter zijn dan de jaren met jou. Toevallig was ik in mijn oude buurt, onze buurt, vandaag. Het hielp niet echt.

Vaak denk ik terug aan alles wat ik weet maar vandaag toen ik daar zo fietste kon ik me alleen maar bedenken hoe veel ik niet weet. Ik kan me zoals ik al zei niet eens een verjaardag van je herinneren. Eigenlijk kan ik je al jaren niet meer zo goed voorstellen, meestal is het gewoon raar om te bedenken dat je er überhaupt was.
Het feit dat het je verjaardag is maakt je misschien iets echter, het herinnert me eraan dat je daadwerkelijk bestond en praatte en rondliep. En jarig was.

Ik heb zin om het tegen iedereen te zeggen, het onder hun neus te duwen. Kijk, vroeger was ik ook zoals jullie, ik had ook een vader. Vroeger was het anders maar dat zien jullie niet. Jullie hebben het nooit geweten, hem nooit gekend, maar ik had ook een vader. Hij was altijd jarig vandaag.

Trots. Stiekem.

2011-03-06T10:02:00.000-08:00

Stroopwafelijs

2011-02-20T00:04:00.000-08:00

Ik rouw om de steeds groeiende stapel verliezen die ik heb geleden sinds woensdag. Hazelnootslagroom gebak van Maison Kelder, paprika chips, schnitzel, tomatensoep uit blik van unox, pasta, stroopwafelijs.
Gek genoeg is het vooral dat laatste wat ik echt erg vind, nooit meer stroopwafelijs. Het is niet dat ik het om de zo veel tijd moet eten, maar wetend dat ik het nooit meer mag had ik het zo graag nog even gegeten.
Gisteren gaf ik de kinderen koekjes bij het oppassen, ik moest echt moeite doen er niet zelf ook een te nemen. Ik bedoel, amandelspeculaasjes. Het voelt zo nutteloos van alles te laten staan terwijl ik geen verschil voel, gelukkig komt dat wel. Binnen een paar weken heb ik eindelijk geen buikpijn meer. Ik kan me niet voorstellen hoe het is om helemaal geen last meer te hebben, ik zou zorgeloos kunnen eten. Dat wil zeggen, zorgeloos glutenvrij. Nog steeds geen stroopwafelijs voor mij.
Het meest frustrerende is dat ik woensdag nog alle gluten van de wereld bij elkaar mocht eten maar vanaf dat we 's avonds bij de dokter waren opeens niet meer. Eigenlijk had ik mijn hele leven geen gluten mogen eten volgens mij, vreemd hè? Mijn hele leven alles gegeten en nu opeens niet meer.

Oh maar er is glutenvrij brood, glutenvrije stroopwafels, glutenvrije koekjes broodjes en vanalles. De cracker zijn oké, de pasta op zich ook wel. Ik zal er wel aan wennen maar nu eet ik liever gewone dingen die glutenvrij van zichzelf zijn dan rare vervangingen van goed eten. Ik mag wel van die beertjeschips die je altijd aan kleine kinderen geeft, minder zout en glutenvrij! Die vind ik echt lekker. En ik mag milka en kinderchocolade.

Ik heb maar een blogje geschreven in plaats van dat ik Harry Potter ging lezen, ik lees dan altijd te lang door en nouja, het is toetsweek. Gelukkig begin ik makkelijk, dat wil zeggen maandag is niet zwaar maar dinsdag is gelijk al moeilijk. Woensdag is natuurkunde en daar maak ik me het meest druk om. Scheikunde is vrijdag en dat snap ik op zich, wiskunde en natuurkunde moeten beter gaan deze periode. Vandaag economie en Engels leren en een begin aan bio.

Gelukkig ook al bijna weer vakantie en dan ga ik mezelf opleiden tot glutenvrije bakkoningin!

Canon EOS 400D

2010-12-19T14:31:00.000-08:00

Even tussendoor; Remco Campert

2010-11-29T11:15:00.000-08:00

Door deze draden gebeurt het
vindt de stem zijn weg
en ik ben de keel die de stem maakt
en ik ben het oor dat de stem opvangt
een eenzijdige telefonade

maar er wordt meegeluisterd
door verre buren en dichtbije vrienden.
(En wie weet door verklikkers
maar ik ben niet bang in het donker.)

Ik hoor ze ademen en ritselen
en soms het bonken van hun hart
en ook een enkele keer het zoete plakgeluid
van de revolver aan hun slaap gezet
en er weer afgenomen.

Dit is allemaal vertrouwd
hoewel nooit veilig geweest
maar vertrouwd.

Maar buiten mijn stem die de regels spreekt
buiten mijn huid
buitenshuis wacht
ja, wacht wàt?

En wacht het wel?

Zomer

2010-11-03T14:00:00.000-07:00

Ik geloof dat het eindelijk weer een zomerse dag was toen, misschien was het feit dat de zon zo mooi scheen dat ik besloot om het eindelijk te gaan doen. Ik zei je niet waar we heengingen, misschien omdat ik het zelf nog niet zeker wist. Je fietste mee zonder al te veel te vragen, je had het na een tijdje wel door geloof ik.
Er werd ons bij de ingang gevraagd of we voor iemand anders kwamen, het is ook niet gek dat het gedacht werd bedacht ik me toen. Wat zouden twee mensen van onze leeftijd anders daar moeten zoeken?
Zoeken moesten we zeker, je liep met me mee over de kiezels langs de stenen en urnen terwijl ik aanwees hoe lang mensen geleefd hadden of hoe oud ze nooit geweest waren. Je luisterde terwijl ik praatte over namen, kleuren van stenen en echtgenoten die maar een korte tijd alleen waren geweest. Ik pakte je hand toen we langs de muren liepen, nu moesten we toch echt zoeken naar waarvoor we gekomen waren. Ik zei je veel te vaak dat hij blauw was, best rond en met witte letters. Uiteindelijk vonden we hem en opeens stonden we daar maar, dicht naast elkaar starend naar de muur.
Je sloeg je arm om me heen en even dacht ik dat ik toch tranen voelde komen maar dat gebeurde niet, toen draaiden we ons om en liepen hand in hand het bos weer uit.

Het was wel goed zo, ik hoefde alleen maar even te kijken.

Wereldnieuws

2010-10-10T02:44:00.000-07:00

Stiekem vind ik het altijd vervelend als bekende mensen doodgaan. Het effect dat mensen eenmaal dood altijd beter en leuker zijn dan toen ze nog leefden wordt als iemand ook nog echt beroemd was verdriedubbeld.
Het lijkt alsof het erger is om dood te gaan als je beroemd bent, het is gemis voor de wereld. Overal gaat het erover, iedereen heeft het erover. De wereld mist beroemde mensen.

En als je niet beroemd bent? Dan gaat de wereld gewoon door. Er gaan zo veel niet-bekende mensen dood, ze kijken er niet meer gek van op. De radio zal het niemand vertellen en anderen moeten zelf maar zorgen dat ze erachter komen. Op werk of school zouden ze na een tijdje bellen waar je blijft. Misschien merken ze het pas na heel lang.

Je had net zo goed wel wakker kunnen worden, de kranten hadden het niet gemerkt.

16

2010-09-12T08:50:00.000-07:00

Morgen vertrekt Suus naar Utrecht, met wat chipjes kaasjes en olijven wordt er besproken wat er nog moet gebeuren. Je moet ook de insuline enzo uit de koelkast meenemen. Eigenlijk is het ook handig om te beslissen hoe je het wil regelen, Utrecht als basis of dit nog als basis. Heb je eigenlijk adreswijzigingen doorgegeven of niet? Pien en ik luisteren, heel veel kan je ook niet tussendoor zeggen. Pas bij het gesprek over adreswijzigingen dringt het voor het eerst tot me door, ze gaat daar wonen.

Ben je er donderdag? Dan word ik 16.
Daar hebben wij het met z'n drieën over gehad en wij hebben besloten dat ze dan echt niet kan, sorry, maar ze heeft tot 7 uur college en het wordt te laat om dan nog naar Den Haag te komen. Nee ok snap ik, 7 uur is laat. Geeft niet, echt niet. Ze gaan verder.

Kan je haar anders niet even bellen, dan weet je wat er is. Dat is handiger, wij kunnen heus wel even wat spullen komen brengen. We willen trouwens ook graag zien hoe het is en waar je dan woont, wat wil jij graag? Liever niet met z'n allen tegelijk, maar wat drinken op mijn kamer en dan wat eten ergens.
Pien blijft stil, ik weet eigenlijk ook niet echt wat ik moet zeggen.

John pakt een laptop, het eten is nu helemaal op. Wil je kijken? Jullie mogen zo kijken, je kan alles zien. Hier is een speeltuin, daar zijn winkeltjes. Kijk, dat is dus de voordeur, wat is jouw raam? Precies op het hoekje dus het is een mooie lichte kamer, zegt ze. Pien wordt een beetje rood.
Mam vraagt of ze het moeilijk vind, ze knikt en ze heeft tranen in haar ogen. Pas als mama haar een knuffel geeft merk ik dat ik zelf ook moet huilen. Een beetje.

Vroeger zei mama altijd dat tegen de tijd dat je het huis uitgaat, het heel normaal is en dat je dat ook echt wil dan. Elke keer als ze dit zei zwoer ik dat ik echt nog heel lang thuis zou blijven wonen, ik zou nooit het huis uit willen. Over de middelbare wou ik ook nooit nadenken, toen nog wat kleiner was wilde ik gewoon prinses worden. De middelbare school kan ik inmiddels aan maar over studeren wil ik nog steeds niet nadenken. Suus gaat het toch echt doen, ze gaat ook ergens anders wonen. Het is niet verkeerd, maar ook niet echt goed.
Het is een gek idee dat ik over 2 jaar ook 18 word en klaar ben met school, misschien woon ik ook al niet meer thuis wanneer ik 18 word. Dan ga ik ook studeren en daar wonen.

Donderdag word ik 16 en ik weet het bijna zeker; ik had gewoon prinses moeten worden.

Goede voornemens (take 5)

2010-08-25T12:25:00.000-07:00

~ Al mijn spullen bij me hebben

~ Mijn sleutels niet zo vaak kwijtraken

~ Daadwerkelijk iets productiefs doen in tussenuren

~ Een boek in de periode lezen en er een boekverslag van maken

~ Eerder aan opdrachten beginnen

~ Al mijn schriften bij me hebben

~ Latijnse woordjes in de periode leren

~ Eerder beginnen met leren voor de toetsweek

~ Echt genieten van de momenten waarop ik gewoon lekker geen huiswerk maak

~ Zo vaak mogelijk huiswerk maken

~ Al mijn boeken kaften

~ ....

Elk jaar verdwijnen er een paar die gewoon hopeloos zijn, ik geloof dat ik na jaar 5 de overenthousiaste voornemens zoals 'huiswerk maken op de dag dat ik het op krijg' en 'al mijn huiswerk maken' en meer van die perfecte-leerling-uitspraken die niet bij mij horen. Ach ja, ik wil gewoon een goede cijferlijst en vooral dat het jaar een beetje goed gaat. Zonder al te veel paniek en gedoe en dat ik nog helemaal niet bezig moet zijn met het eindexamen
Eindexamen! Ik bedoel maar, volgens mij was ik nog niet zo lang geleden gewoon nog onderbouw.

Post-toetsweek dip.

2010-06-22T11:06:00.000-07:00

Vakantie!

Vandaag zijn Rosa en ik de vakantie heerlijk begonnen, maar zoals zij al zei en ik ook moet toegeven is het gevoel er niet bepaald.

Het is zo gek, maar elke laatste dag van de toetsweek heb ik absoluut geen vakantiegevoel en vooral ook nergens zin in. Mijn hoofd staat nog op de toetsweek-stand. Ga dingen doen, ga leren, niet bloggen, leren, niet msnen, leren, geen tijd verspillen; leer! Nee, er hoeft niet meer geleerd te worden. Daar moet mijn hoofd gewoon nog even aan wennen, het is crisis daar boven.

Nu ga ik gewoon demonstratief onzin dingen doen, dingen die nergens op slaan en een mega verspilling van mijn tijd zijn. Gewoon, omdat dat eindelijk kan.

Laatste dag

2010-06-21T00:59:00.000-07:00

Vandaag is de laatste dag dat ik moet leren, ik ben lekker vrij vandaag. Ik moet nog best veel doen maar ik kan het op dit moment nog niet opbrengen, ik kom ook nog maar net mijn bed uit.

Ik moet latijn, maatschappijleer en engels leren maar voor engels ga ik niet leren. Volgens mij hoeven we er officieel ook niets voor te doen, ik heb geen idee eigenlijk. Het is zo gemeen want engels is een 100 minuten toets, 100! Als allerlaatste toets! Daar ga je toch van slaan. Ik wil gewoon snel vrij zijn en dan moeten we hon-derd minuten engels maken.. Blegh.
Maatschappijleer gaat over het strafrecht enzo, heel grappig om nu veel termen die ik thuis zo vaak hoor nu uitgelegd te krijgen voor de toets.
En dan latijn, ach ja, dat overleef ik hoop ik wel. Ik heb gewoon geen zin in die teksten leren en woordjes leren en grammatica leren en nog meer leren..

Maar het goede nieuws is dat we morgen vakantie hebben. Gek he? We hebben morgen al gewoon zomervakantie. Het voelt echt alsof het nog maar periode 4 is, het klopt niet. Het weer werkt niet mee, we waren nog maar net terug van uitwisseling.. het lijkt gewoon niet al het einde van het jaar.
Straks ga is het zomervakantie en dan ga ik al naar de vijfde. De vijfde! Dat is zo oud. Enzo. Straks moet ik ook nog echt eindexamen dingen gaan doen, ik bedoel, waar zien ze me voor aan.

Ach ja ik maar eens Ella moed inpraten op msn dat ze natuurkunde geweldig gaat maken, want dat gaat ze, en dan leren. Ofzo.

Bloggen

2010-06-20T00:46:00.001-07:00

Ik weet niet wanneer maar ergens ben ik het kwijtgeraakt, ik kan het niet meer. Ik probeer het, echt waar, Rosa dwingt me maar het lukt niet.

Er komen alleen maar vage domme verhalen over niks uit. Misschien moet ik gewoon even een paar vage domme verhalen over niks posten gewoon om er weer aan te wennen, misschien lukt het dan.

Nou jongens, beware, er komen saaie nietszeggende slecht geschreven post aan.
Maar het is voor the greater good, ok?

Verlichting

2010-06-15T13:17:00.000-07:00

Even een kort blogje, omdat ik echt weer eens een keer beginnen moet. Ik beloof nu al 2 of 3 dagen aan Rosa, die er overigens wel in is geslaagd haar blog nieuw leven in te blazen, om ook weer te posten.

Maar, ik heb het zo, je weet wel, druk.
Vandaag heb ik echt veel geleerd, veel eco doorgenomen en ik heb ook serieus veel uur aan natuurkunde besteed en ik ben helemaal trots. Ik snap het!
Met natuurkunde is het zo dat ik oefensommen maak en dan meestal op een onderdeel de wanhoop nabij ben. En dan komt het moment; verlichting. Heel langzaam begin je ergens een gevoel op te merken dat zo maar eens op een oplossing zou kunnen wijzen, dan moet je rustig nadenken anders ben je het kwijt en dan.. heb je het. Je snapt het. Je bent verlicht.

Het is heel fijn als dat gebeurt en zeker wanneer dit niet al te laat op de dag gebeurt zodat er nog even mee kan oefenen.
Ik denk dat ik er klaar voor ben, misschien.

Nu ga ik naar bed en hopen dat mijn verlichting zin heeft op dat proefwerk morgen.

Bang

2010-05-14T04:28:00.000-07:00

Ik ging de stofzuiger beneden pakken en stootte mijn hoofd. Het deed niet zo veel pijn maar ik voelde onmiddellijk paniek opkomen. Ik probeerde mezelf te kalmeren terwijl ik naar boven liep met de stofzuiger, waar ik gelukkig al snel in slaagde omdat mijn paniek nergens op sloeg. Waarom raakte ik überhaupt in paniek? Ik stootte mijn hoofd, big deal.
Ja, maar als je je net wat anders gestoten had was je mond geraakt. Boem, tanden eruit. Net als op de fiets; klein hobbeltje op de weg, even controle over je stuur kwijt... hoofd op je stuur. Oh en vergeet niet de palen waar je tegenaan kan lopen, trappen waar je vanaf kan vallen, mensen die je aan kunnen stoten, ellebogen die je in je gezicht kan krijgen, deuren waar je tegenop zou kunnen lopen en last but not least: de randen van je bed die best hard zijn en waar je ook op zou kunnen vallen. Vast nooit bij nagedacht he?

Sinds woensdagochtend lijkt het alsof overal gevaar schuilt, overal zijn er kansen om je tanden uit je mond te breken. De gevarenzone is in grootte verdriedubbeld sinds mijn tanden er inderdaad bijna uitgevallen zijn.

Nu zeg ik niet dat hockey een onschuldige sport is en dat ik dus niet wist dat er wat kon gebeuren, maar in al die jaren dat ik een bitje en scheenbeschermers draag is er nooit wat gebeurd. En dan ga je hockeyen met school zonder deze bescherming en krijg je eerst een bal op je scheenbeen (waar nu een prachtige blauwe plek zit) en toen, nouja je raad het al, een hockeybal op mijn mond.

Ik geloof dat ik door mijn knieën gezakt ben (niet zo dramatisch als het klinkt, denk ik) en ongeveer 5 keer achter elkaar 'zeg alsjeblieft dat ze nog heel zijn' of iets in die richting gezegd heb. Het deed wel pijn en het bloedde ook maar ik had alleen maar enorme paniek: straks waren mijn tanden kapot of eruit.
Ik was natuurlijk super opgelucht om te horen dat ze niets raars zagen maar ik voelde het zelf wel: ze zijn verschoven.
Ik heb volgens mij de hele weg naar de kantine gevloekt, de gymleraar vroeg nog of hij mijn moeder ofzo kon bellen maar mama of John zouden er echt niet snel genoeg zijn. Dan kom ik natuurlijk op de mensen die me altijd opgehaald hebben als ik ziek was of iets had (wat eigenlijk niet zo vaak was): mijn opa en oma. Ik wist het nummer niet meer, dus we gingen richting mijn mobiel. En naar het ijs voor mijn lip, dat Rosa al aan het halen was (lief! Lief! Lief!).

Eenmaal thuis en wat telefoontjes later moest ik wachten tot ik terecht kon bij de ortho om kwart over 4. Ik probeerde met veel ijs te zorgen dat mijn lip weer een normale maat kreeg. Ondertussen kreeg ik veel lieve smsjes van iedereen, wat heel leuk was want ik voelde me nogal allenig. Ik kon niet eten omdat mijn kiezen niet meer op elkaar konden zonder pijnlijke tanden te raken en dat is een absolute hel. Ella stelde net voordat ik een zenuwinzinking kreeg door gebrek aan eten voor om chocolade mousse te proberen. Dat lukte, dus ik leefde tijdelijk op 140 gram chocolade mousse. Toen kwam mijn ziekenbezoek al en ging tijd wat sneller. Ik had mezelf inmiddels al aangepraat dat het wel prima te regelen was en het wel goed zou komen en dat de ortho er wel voor zou zorgen dat ik normaal kon eten en praten.

Positiever ingesteld dan ik eigenlijk van mezelf zou verwachten ging ik met Pien op weg naar de ortho, die heel wat minder positief bleek te zijn.
Het vonnis; opnieuw slotjes, heel misschien dode tanden (3 wortelkanaalbehandelingen dus), voorlopig cement op mijn kiezen zodat ik de tanden niet meer raak en heel voorzichtig eten. Als er iets was moest ik het tandartsen-spoednummer bellen. Volgende week donderdag zien we weer verder.

Nu is nadat ik een jaar lang een beugel gehad heb en daar nu ein-de-lijk 2 maanden vanaf ben de frustratie natuurlijk heel heel heel groot omdat ik alweer slotjes krijg boven. Ik verkeerde eerst in de veronderstelling dat dit wel opnieuw een jaar zou zijn omdat mijn voortanden even erg over elkaar staan als voor de beugel maar iedereen zegt dat het niet zo lang zal duren dus dat hoop ik maar.
Tegelijkertijd weet ik hoe blij ik moet zijn dat dit het enige is. Volgens de ortho was ik zonder het draadje achter mijn tanden waarschijnlijk mijn tanden kwijtgeraakt. Kun je nagaan, 3 tanden eruit! Dat is pas erg. En nu nog eventjes niet hockeyen is eigenlijk ook niet zo dramatisch dus ik moet vooral heel opgelucht zijn, dat ben ik als ik erover nadenk ook wel maar het blijft echt heel vervelend. (wat zeg ik dat toch weer netjes)

Vandaar deze blog, even eraf schrijven hoe oneerlijk het allemaal is. Heel veel zeuren is altijd al een goede therapie geweest.
Dan ga ik nu weer verder met van mijn vrije dag genieten!

Een nieuwe lente en een nieuw geluid

2010-04-12T10:02:00.000-07:00

Het is alweer de 4e toetsweek, nog eentje en dan is het zomer.

Ik heb het idee dat ik een heel deel gemist heb, dat tussen het begin van het schooljaar en nu een soort dubbele grijsladder zit.
Ik zou nog wel meer pogingen kunnen doen om het te beschrijven maar eigenlijk heb ik daar geen zin in.

Vandaag was het dus de eerste dag van de toetsweek en op zich viel het wel mee, ik heb al 20% van mijn toetsen gehad. Woensdag ben ik een dag vrij, wat echt helemaal geweldig is. Wel raar is dat we hierna geen vakantie hebben, maar ik heb toch een beetje vakantie want komend weekend is familieweekend.

Ik was echt van plan nog een blog te gaan maken over de uitwisseling maar dat kwam er niet zo van, misschien later toch nog wat verhalen. Het was in ieder geval echt heel erg leuk en ik kan niet wachten tot we naar Frankrijk gaan.

Ik moest voor vandaag poëzie-analyse leren en besloot een dichtbundel erbij te pakken om te oefenen. Aan de ene kant een goed idee, want ik heb veel meer gedichten gevonden van Herman de Coninck die ik mooi vind dan ik in eerste instantie had, maar het was aan de andere kant niet zo slim want de tijd ging wel heel snel toen.

Vanmiddag heb ik op school zitten leren tot best laat. Ik wou weggaan maar ik kon de piano die zo alleen in de lege aula op het podium stond niet weerstaan. Op een of andere manier klinkt zelfs een niet zo fitte vleugel zo mooi in een lege zaal, ik zat er best lang maar toen ik bijna voor de derde keer aan Beethoven begon ging ik toch maar naar huis. Te veel herhaling is zelfs voor de weinige mensen op school niet echt goed.

Iets wat ik bedacht toen ik daar heel artistiek zat te zijn is dat het echt gemist heb, de rust en de zon. Gewoon, dat niet alles een probleem is.
Op een of andere manier ziet lente er mooi uit met pianomuziek. En de zon door de glas in lood ramen gaf net dat beetje extra.

Toetsweken zijn zo erg nog niet.

Madurodam

2010-03-20T07:52:00.000-07:00

Ik herinner me nog heel goed dat we met z'n vieren in Madurodam waren, dat was de enige keer dat ik er ooit geweest ben als bezoeker. Mijn vader, die heel Madurodam waarschijnlijk nog steeds perfect kende, begon te vertellen dat als de koningin of een ander belangrijk iemand kwam ze de rondleiding altijd zo planden dat er twee treinen tegelijk boven hen langs gingen. Hij zei dat het soms wel moeilijk was, dat je hem of haar nog even aan de praat moest houden maar dat je wel precies op het goede moment klaar moest zijn. Dat gebeurde alleen bij belangrijke personen.
We hadden klompjes uit een vrachtwagentje gekregen en ik herinner me nog vaag een groot gebouw met veel ramen waar een glazenwasser voor hing, wat het was heb ik niet onthouden. Ook het feit dat je over een miniatuur-brug kon lopen heeft indruk gemaakt.
Maar de scherpste herinnering is dat we met z'n vieren, mijn kleine zusje en ik doodop van al het lopen, onder die treinsporen stonden. Er gingen twee treinen tegelijk over ons hoofd.

Nu vind ik Madurodam eigenlijk niet meer zo spannend en spectaculair als toen. De gebouwen komen ook ineens tot mijn middel. Ik doe nu wat mijn beide ouders ook gedaan hebben, best een gek idee. Ik heb geen idee of dit nou wel iets voor mij is maar tot nu toe vind ik het heel erg leuk. Alle officiële dingen zijn nu voorbij en het Madurodam-jaar is begonnen. Straks krijg ik mails voor vergaderingen, moet ik misschien netjes en representatief gaan zijn bij openingen..
En stiekem, heel stiekem, wil ik volgend jaar proberen burgemeester te worden.

Vakantie

2010-02-24T03:55:00.001-08:00

Het is vakantie en het regent. We moeten het maar zo bekijken; het is geen ijs/sneeuw. Het is me gelukt om op dat zeldzame moment met zon een paar foto's te maken.

Eigenlijk had Koschka in het midden moeten zitten maar die moest mijn enkels kopjes gaan geven en dat werd niets, daarna slapen in de zon.
(ik weet dat ze dik is, dat weet ze zelf ook. Ze is te verwend om het erg te vinden.)

[11/11]

2010-02-20T03:04:00.000-08:00

Ik heb contact met mijn Franse uitwisselingsmeisje!
Ze heet Gabrielle en heeft me net toegevoegd op msn, nu praten we. Spannend spannend spannend!
We hebben eindelijk vakantie, ik ben er zooooo blij mee. Echt, toetsweek is zo veel nadenken.. Ik had die burger king/new york pizza om 1 uur 's nachts wel verdiend hihi.

En nu ga ik een Bosche (hoe schrijf je dat?) bol eten! :)

[9/11]

2010-02-18T12:28:00.000-08:00

Ik kreeg een teddybeer en mocht een fotolijstje op mijn tafeltje hebben staan, zelf was ik er nooit op gekomen maar de meester stelde het voor en eigenlijk vond ik het wel een goed idee. De teddybeer zat een beetje ingezakt en was heel zacht. Het hele jaar hebben de foto en de teddybeer er gestaan.
Na de zomervakantie, in groep zeven, nam ik hem niet weer mee. De teddybeer was van de meester van groep zes dus die bleef daar en de foto kreeg een plekje op mijn nachtkastje. Nu staat hij op mijn bureau, naast een andere foto in het bos. Ik ben daar denk ik 5 ofzo, ik kan mijn eigen veters in ieder geval niet strikken want papa doet dat. Ik verzette de foto uit Frankrijk en er viel een papiertje uit. Een Candy-koekje.
Vroeger lagen er in de keuken boven enorme pakken Candy-koekjes in de linker kast op de onderste plank. Ze waren super makkelijk te stelen maar soms kregen we er ook legaal een, als papa laag zat en er een paar at bijvoorbeeld.
Eerst de randjes, dan letter voor letter het koekje. Pas toen we ze niet meer aten kwam ik erachter wat 'candy' betekent, snoepkoekjes.
Het papiertje heb ik terug gestopt.

Morgen scheikunde en Nederlands, op dit moment denk ik dat ik beide helemaal ga verknallen. Natuurkunde ging misschien wel, Engels op zich ook wel.
Morgen vrij!

[7/11]

2010-02-17T11:58:00.000-08:00

Ik kwam helemaal trots thuis, ik snap natuurkunde. Maar nu weet ik het niet meer zo zeker eigenlijk.. Ik had al die opgaven wel goed enzo, maar was dat wel alles?
En Engels, eigenlijk heb ik daar ook niet genoeg aan gedaan.

Eigenlijk gaat het nu gewoon even slecht, hoewel ik me dat niet zo kan veroorloven met natuurkunde want als dat slecht gaat is dat een 4. Of minder.
KCV is ook een 4. Of minder.
Latijn ging best wel goed en economie ook op zich wel, ach ik zie het wel na de vakantie.

Vanavond werd weer even duidelijk wat voor rotzooi mijn hoofd eigenlijk is. Dat het de afgelopen dagen heel goed ging betekent niet dat het nu goed is daarboven. Er is niet veel voor nodig om terug te vallen, maar dat is echt het laatste dat ik wil.
Het is best oneerlijk dat datgene wat ik wil voorkomen het makkelijkst gebeurd.

Jongens, ik ga niet verder schrijven. Ik ga mezelf meer 4-en aanpraten en daar wordt niemand vrolijker van.
Morgen laatste leerdag!

[4/11]

2010-02-16T11:30:00.000-08:00

ANW is stom, zoals ik al gezegd had. Ik bedenk me nu allemaal geweldige tips om energie te besparen, jammer genoeg wist ik die niet op de toets. Ach ja, ik zie wel.

Vanmiddag was het even zomer. De zon scheen in mijn kamer en de lucht was strak blauw, als je een beetje tussen de sneeuw door keek was het zomer.
Helaas moest ik toch echt leren, ik had echt naar het strand gewild.
Ik ken nu alle stamtijden en woordjes voor Latijn, economie heb ik al doorgenomen gisteren en KCV heb ik ook al doorgenomen (vandaag).
Ik ga die laatste twee nu even doen, ohja en de teksten van Latijn nog een keer. Voor de zekerheid.

Morgen ben ik over de helft!

[3/11]

2010-02-15T12:22:00.000-08:00

Wiskunde ging, surprise, best wel okee. Net als de rest, geloof ik, dus ik ben best wel trots.

Voor morgen hoef ik alleen ANW te leren, het is zo verschrikkelijk saai.. Echt, als er een vak is dat ik nooit meer wil doen is het ANW. We hebben ook altijd onzin-lessen en het slaat gewoon nergens op. Milieu, whoehoe nog meer broeikaseffect en duurzaamheid. Alsof we daar nog nooit van gehoord hebben..

Ik wou ook nog Latijn leren voor woensdag, en eco. Dat was mijn planning (ik maakte die ja, soort van, het werkte dus niet) maar ik heb alleen eco echt doorgenomen. Latijn en KCV doe ik dus morgen, maar ik denk (stiekem) wel dat dat gaat lukken. Zo veel is het toch niet.. Hoop ik.

In ieder geval, ik ga tanden poetsen en slapen.
Bijna vakantie!

ps: ik doe nu al een uur zonder muis, de batterijen zijn leeg en zitten nu in de oplader. Ik kan prima overweg met een computer zonder muis ben ik nu achter gekomen, freaky!

☼

2010-02-14T04:06:00.000-08:00

Ik snap kern 5!
Whoot whoot whoot.

En nu nog blijven snappen, onthouden en alles kunnen.
En Frans.
En biologie.
Maar het gaat verder wel goed hier hoor.

[0/11]

2010-02-13T22:49:00.000-08:00

Ja, ik heb nog steeds gewoon 11 toetsen. En geen dagen vrij.
Ik ben niet verwend.

Qua rooster dan waaaaaant 3 keer raden wat ik ga doen deze zomer...
3 weken naar Maleisië.
Ha. Beat that.
Sorry, dat moest ik even zeggen want daar word ik blij van.

Ik weet dat het nu heel vroeg is, 8 uur op zondagochtend wakker zijn is volgens mij niet normaal voor de gemiddelde 15-jarige. Ik ben al sinds half zeven wakker, ik vind het niet erg. Sterker nog, ik vind het heerlijk. Vroeger was ik altijd zo vroeg wakker, vroeger toen het goed ging.
Nu gaat het beter, sinds donderdagmiddag eigenlijk echt heel goed. Ik weet dat ik dat heel vaak gezegd heb, om elke keer weer terug te vallen na een paar dagen. Hoe meer dagen hoe erger de terugval. En ik weet dat ik ook al heel vaak gezegd heb dat het nu anders is, maar het is nu echt anders. Gisteren, vrijdag en vandaag is het anders. Anders anders dan andere keren.
Het is weer een beetje vroeger.

Dit is dus eigenlijk wat ik al die tijd gewild heb; vroeger. Ik keek in oude mails, las oude blogs en mijn dagboek door. Het was alsof het iemand anders was, een heel raar en vrolijk iemand. In ieder geval niet zoals ik nu was, nouja, toen was.
Misschien zou je zeggen dat als ik zo gehoopt heb om me zo te voelen dat het tegenvalt. Eerlijk gezegd valt het niet tegen, het valt helemaal niet tegen. Het is heerlijk, echt. Heerlijk is trouwens een heel raar woord.

Maar ik ga mijn tijd goed benutten en biologie en Frans leren, dan hopen dat John kern 5 wel snapt.
Iemand?

Erika

2010-01-16T03:45:00.000-08:00

De deur gaat weer open, dit keer staat er een wat oudere vrouw in de deuropening. Ze zegt vragend mijn naam en kijkt de wachtkamer rond. Ik sta op en werp een paniekerige blik richting mijn moeder en John, die gelukkig net terug komen lopen. Ze geeft ons alle drie een hand.
Ik zit links, John in het midden, mam rechts en zij zit aan de andere kant van het bureau. Mam zegt dat ik de brief van de huisarts moet geven dus ik geef de brief. Erika heeft Snoopy-sokken aan. Met een boot.
Ze leest de brief en vraagt wat ik erover te zeggen heb. Ik kijk even naar mam en John, dan weer naar haar.
"Ja, nou.. Het gaat niet zo goed."
Ik vertel, zij schrijft en vraagt. Mama zegt wat, John zegt wat. Langzamerhand ben ik wat meer op mijn gemak.
Na een uur staan we weer buiten, 2 uur vrijdagmiddag en het begin van mijn vakantie. De sneeuw is helder wit naast mijn zwarte minnetonka's.
Over 5 weken weer. Wat doe ik in de tussentijd? Wat doe ik in godsnaam in de tijd die tussen vandaag en de volgende afspraak bij de psycholoog die mij hiermee moet helpen zit?
Morgen heb ik vakantie maar ik weet het niet. Ik weet het niet meer en ik wil het niet meer, ik wil slapen. Heel lang slapen en hopen dat alles goed is als ik wakker word.

Zaterdagavond ben ik compleet overstuur, eerst agressief tegen iedereen die maar binnen een straal van 10 meter komt en vervolgens alleen maar huilen. Met kalmerende geluiden van Johns iPhone word ik weer wat rustiger. Vervolgens meer huilen want ik voel me schuldig. En weer dat stekende gevoel in mijn hoofd; ik wil dit niet meer. Ik wil het echt niet meer.

Ik ben de dagen daarna een beetje leeg. Ik wil niet echt iets, ik vind niet echt iets en heb niet echt zin in iets. Mijn hoofd is op. Dinsdag doe ik een half uur over naar Jouke fietsen, met de nodige paniekaanvallen onderweg vanwege het ijs en de sneeuw. Maar ik kom aan en het gaat uiteindelijk goed. Woensdag begin ik in Harry Potter. Als ik niet lees, zit ik te huilen. Ik weet niet waarom. Donderdagmiddag bak ik een chocolade-taart voor kerst. Ik voel me weer merkwaardig leeg, meer dan ooit. Niet blij en niet verdrietig, eigenlijk gewoon niets.

Vrijdag word ik wakker met een gevoel dat ik niet herken. Ik heb zin in vandaag. Ik ben niet euforisch blij, maar gewoon, ja, gewoon. Ik ga leuke dingen doen vandaag, dus het is leuk. Het voelt niet hopeloos meer, misschien komt het toch nog goed. Ik ga naar de film met Jouke en moet heel veel huilen, gek genoeg voel ik me daarna veel beter. We lopen terug over het ijs en ik moet lachen en ik ben vrolijk. Ik ben een beetje verbaasd. Jouke vertrekt zaterdagochtend heel vroeg en ik lees dat weekend de Harry Potter serie waar ik woensdag in begonnen was uit.

De volgende week heb ik pas echt vakantie. Ik spreek af, rust uit en doe niets. Maar ik doe niet niets omdat ik nergens zin in heb, ik doe niets omdat ik uit rust en ik vakantie heb. De week verloopt niet vlekkeloos maar ik ben niet lang achter elkaar verdrietig. Af en toe word ik overvallen door een enorm schuldgevoel en frustratie, waarom doe ik dit nou? Ik weet het niet, maar ik wil de week niet verpesten. Zondag is Jouke weer terug, alles gaat eigenlijk wel goed.

Ik ga weer naar school en de terugval die ik verwachtte blijft uit, ik slaap slecht maar ik het echt compleet moedeloze gevoel blijft weg. Ik vind het nog steeds niet vanzelfsprekend. Suzanne heeft weer hypo's, het maakt veel herinneringen los en brengt een bange sfeer in huis. Ik begin met doem-denken en probeer er vervolgens gewoon helemaal niet aan te denken.

Ik heb vandaag mijn cijferlijst opengemaakt, ik heb een 7.7 gemiddeld en maar 1 cijfer onder de 7.0. Wiskunde is de enige toets die ik verpest heb door in paniek te raken en dat was een 5.6. Ik weet nog steeds niet hoe ik de toetsweek zo goed doorgekomen ben maar ik ben verschrikkelijk trots op mezelf.

Momenteel ben ik voorzichtig, heel voorzichtig. Ik doe niet te veel tegelijk en probeer me over zo min mogelijk druk te maken. Mijn hoofd is herstellende en ik wil het niet verpesten. Ik ben over het algemeen blij, ik voel me zoveel beter dan de afgelopen maanden. Ik vind het nog een beetje eng om te zeggen dat het goed gaat, maar volgens mij gaat het echt goed.

Vrijdag ga ik weer naar Erika.

Nieuwe camera :)

2009-12-21T01:24:00.000-08:00

Pessimist

2009-12-12T08:20:00.000-08:00

Twee vissen zijn per ongeluk opgesloten in een walvis, die nu al het water uit gaat spugen. De oranje vis raakt in paniek.
"We moeten opschieten, hij is al half leeg!"
De blauwe vis ziet de ernst van de situatie niet in.
"Half leeg? Ik zou eerder zeggen... half vol..."

Dit is een van de simpelste en meest gebruikte manieren om het verschil tussen een optimist en een pessimist uit te leggen. In groep zes werd het mij in ieder geval zo uitgelegd. De leraar tekende een glas op het bord en kleurde dit tot de helft in. Hij vertelde dat optimisten alles positief zien en kijken naar wat er nog wel is, zij zien het glas half vol. Pessimisten daarentegen zien alles negatief en kijken alleen naar wat ze niet hebben, voor hen is het glas half leeg.

'Half leeg' is een term die ik nooit gebruiken zou want dat zeg je nou eenmaal niet, maar ik wist toen al dat ik bij de laatste groep hoorde.

Catwijck, uit

2009-12-06T06:27:00.000-08:00

Op zich valt de schade mee, alleen mijn linkerarm is een beetje uitgeschakeld en mijn rechterhand een beetje blauw.
De hockeyclub Catwijck heeft bij mij thuis, mijn team, mijn club en nouja, eigenlijk bij iedereen een verschrikkelijk imago. Ze hebben één kunstgrasveld en één grasveld dat als het even kan niet gebruikt wordt en het ligt een beetje tussen de weilanden, zoals wij graag zeggen. De meisjes zijn ongeveer allemaal blond en groot (sorry, maar het is gewoon zo) en ze zijn standaard heel erg agressief.
Ik weet niet of het ligt aan de manier waarop er daar getraind wordt, aan de mensen uit Katwijk zelf of het minderwaardigheidscomplex dat ze misschien hebben vanwege hun mini-clubje maar ze zijn verschrikkelijk agressief.
Ik geef ze, eerlijk waar, elke keer een nieuwe kans als we erheen gaan. We maken wel grapjes dat dit wel weer een topper wordt ofzo, maar toch hoop ik op een gezellig, normaal team.
Ik word elke keer teleurgesteld.
Want of het nou selectie is of niet, ze duwen eerst en spelen dan. Natuurlijk is het een sport en zijn wij de tegenstanders maar misschien snappen ze bij Catwijck niet dat we nog steeds mensen zijn. Hoog mag altijd en overal en gevaarlijk spel hebben ze, lijkt het, nog nooit van gehoord. Ook schelden hoort gewoon bij hockeyen, tenminste die indruk wekken ze wel.

Het was weer feest vandaag.

Nu wel!

2009-11-08T10:38:00.000-08:00

En alweer een week verder..

Ik ben naar de huisarts geweest, die mij met mijn ogen dicht mijn neus liet aanraken en meer van dat soort dingen. Bloedonderzoekje doen, is wel zo handig. Dus ik heb bloed laten aftappen en tsja, wat meer..

Ik voelde me vrijdag echt helemaal niet goed, voor de rest de hele tijd een beetje. Ella en ik hadden het erover dat naarmate je langer klachten hebt, het normaler wordt. Ik ben er al aan gewend dat er elke dag wel iets is, soms meer soms minder maar elke dag wel iets.
Af en toe bedenk ik me even dat ik natuurlijk ook niet ziek (of wat ik dan ook ben) geweest ben, dat er ook dagen waren waarop er niets was. Het is gek om te merken dat ik me dat niet meer kan voorstellen, niet echt.

Ik heb gisteren gehockeyt en dat ging erg goed, gelukkig, en ik voelde me daarna echt zo veel beter. Maar op een of andere manier duurt dat nooit lang, wat dus best naar is.
Maar nu alleen nog maar blij nieuws.
Ik ging oppassen en ben lekker rijk geworden, ben ook best trots op mijn opvoedkunsten wat het kleine drama-jongetje betreft. Mijn nummer wordt doorgegeven aan een teamgenote van mijn oppasmoeder, meer adresjes voor mij! Yes.

Op dit moment voel ik me best wel goed, goed he?

Nu heb ik wel honderd berichten, waarom dat eerst toch niet zo was... Een concept dat niet bestaan mocht werd meegetelt, sorry sorry. Maar nu mag de champagne open getrokken worden, koop vooral chocolade voor me enzo. Go me!

Update

2009-11-01T05:57:00.000-08:00

Ik blog weinig, eigenlijk helemaal niet meer. Ik moet weer een post maken, toch? Ja, maar waarover? Heb ik wat te vertellen? Wat is er allemaal gebeurd?
Nou, veel eigenlijk.

Om te beginnen ben ik (nu al een week) terug uit Frankrijk, het was echt heel leuk. Ik heb walnoten gezocht, hoewel die bij de buren heel makkelijk te vinden waren (niet door vertellen!), ik heb ook amandelen uit bomen geschud, lange wandelingen gemaakt, 'gezwommen' in water van 4 (!!!!!) graden, op baby Lewis gepast en... nouja, veel. Het was in ieder geval heel leuk.

Daarna weer naar school! Dat was echt heel erg wennen, het voelt echt niet als een week geleden.. Er gebeurt te veel.
Mijn cijfers zijn wel ok, alleen bio valt heel erg tegen. Ik ben daarin gelukkig niet alleen, ook anderen hadden een tegenvallend cijfer. Weer anderen hadden een verschrikkelijk verassend cijfer, dus het was in ieder geval erg verdeeld. Natuurkunde moet nog nagekeken worden, wat we daaraan gaan doen is nog onduidelijk.

Voor de rest heb ik morgen een afspraak bij de huisarts waar ik best wel tegenop zie. Ik voel me nogal een aansteller, met alle kleine rare klachten die ik heb maar ze worden wel steeds een beetje erger en steeds een beetje meer. Dus nouja, ik hoop dat hij iets heeft.
Ik had het erover vrijdagavond, ik vertelde dat ik stiekem hoopte op bloedarmoede ofzo want, hoewel ik dan bloed moet laten prikken, er is een medicijn en het is makkelijk verholpen. De oorzaak van klachten is altijd of lichamelijk of geestelijk, ik hoop dus eigenlijk op lichamelijk. Helaas wijst bijna alles op geestelijk; te veel stress, te weinig rust, oververmoeid.. Zoiets.

Maar we zullen zien.

Ella ♥ (maar 'Prishella' voor jou)

2009-10-17T07:56:00.000-07:00

Okee, ik had dus eerder een blog besteedt aan Wyneke.
Ik las vandaag weer een geniale uitspraak van Prishella ('Ella' voor mij dus) in een mail van haar en bedacht me dat het gewoon oneerlijk is dat zij nog niet op mijn blog verschenen is.
Dus, bij deze. Kijken hoelang mijn lijstje wordt..

Prishella is het meisje dat..
..àltijd leuke kleren aan heeft
..een übercoole Iphone heeft (jwz)
..als enige ruzie kan hebben met haar Iphone
..mijn twitter-buddy is
..samen met mij altijd Miley Cyrus' geweldigste teksten citeert
..als enige begrijpt hoe moeilijk het is dat Miley Cyrus haar twitter-account verwijderd heeft
..het begrip 'sarcasme' geweldig gebruiken kan
..ik altijd stalk (your hopeless dude, jeweetzelf)
..mij als enige echt helemaal verdraagt (okee, Jouke ook. Maar dat is geen meisje)
..tekenlessen leuk maakt
..met mij op de raarste momenten rondjes kan lopen om de school
..samen met mij high wordt van fotolijm spray (het spijt me nog steeds, sorrysorry)
..het beste fotomodel is voor tekenopdrachten
..heel goed evil kan doen
..de beste uitspraken doet
..tenminste begrijpt wat mijn verschrikkelijk moeilijke leven allemaal met zich mee brengt
..saaie busreizen door Engeland heeeeeeel leuk maakt
..saaie bootreizen van Engeland naar Nederland heeeeeeeel leuk maakt
..heel saaie engelse lessen gezellig maakt
..dropjes meeneemt voor saaie tussenuren
..samen met mij ge-wel-di-ge therapy kan geven
..heeeeeeel mooi haar heeft
..wel rustig kan ademhalen als er een wesp in haar haar vliegt (ik daarentegen..)
..de afzender is van ongeveer 500 berichten in mijn inbox is
..inziet dat het leven niet bestaat zonder junkfood
..na haar vega-week lekker veel junkfood gaat eten met mij morgen
..de coolste pen heeft (tinkerbell, jwz!)
..niet achter mijn rug om gemeen over me doet
..in staat is de afsluiting van een mailtje even groot te laten zijn als het mailtje zelf
..'you know you love me' lijkt hebben uitgevonden
..een true friend is (Hannah Montana! Like duuuh)
..heel veel meer, maar ik moet nu echt stoppen.

Dus Ella, here ya go chick!

You make cardboard look cute...

[11/11]

2009-10-17T02:12:00.001-07:00

'I wake up every evening, with a big smile on my face'
Toen ik shuffle aanzette vanmorgen was dit de eerste regel die ik hoorde, ik vind het geniaal. Het feit dat je 's avonds wakker wordt, niet 's ochtends, geeft gewoon al aan dat je een verschrikkelijk lui en vrij leven hebt. Soort van vakantie, maar dan zonder regels.

We hebben nu vakantie, ein-de-lijk vakantie. Maandag ga ik naar Frankrijk, ik begin me steeds meer te herinneren hoe alles er daar uit zag en ik ben echt benieuwd hoe het nu is.
Het enige wat ik nu nog moet doen is 2 mensen mailen, uhm, douchen en.. Tsja, ik hoef niets.

Yes, dat is vakantie.

[10/11]

2009-10-15T23:43:00.000-07:00

Wow, ik was gisteren gewoon helemaal vergeten om te posten!
Ik heb mevrouw Lucic een mailtje gestuurd en ik heb vandaag een gesprek met haar, dus alles lijkt wel een beetje goed te komen.
Mijn toetsen gisteren gingen best goed, ik had alleen echt te weinig tijd bij wiskunde (tsja, wat wil je als je surveillant eerst 10 minuten lang iedereen op een andere plek gaat zetten..) maar alles wat ik heb ingevuld is redelijk goed volgens mij. Biologie ging ook wel ok, ik vond het in ieder geval niet heel moeilijk, en bij Frans was ik echt na 25 minuten klaar. De gymzaal is saai en koud, vooral heel koud.

Ik ben bijna vrij, heel bijna vrij.
Alleen nog ANW vandaag..

[7/11]

2009-10-14T12:35:00.000-07:00

Scheikunde en nederlands gehad vandaag, het ging echt best wel goed. Maar dat durf ik niet hardop te zeggen, de kans bestaat dat mijn inschattingsvermogen niet helemaal correct is.

Morgen heb ik frans, wiskunde en biologie. Ik ben zenuwachtig, echt heel erg. Ik was gisteravond en vanochtend echt aan het flippen over scheikunde en nederlands, met name gisteravond heel erg. Ik ben gewoon bang voor een herhaling van mijn natuurkunde-fiasco. Ik moet mevrouw Lucic er wel over mailen he? Maar ik durf niet, want dat staat zo.. ik weet niet, aanstellerig. Ik voel me sowieso een watje, een aansteller, dat dit überhaupt gebeurt met mij.
Moet ik mailen? Wat moet ik mailen? Hoe leg ik het uit zonder een aansteller te zijn?
Help help help.

Nu ben ik heel zenuwachtig voor morgen. Heel heel heel zenuwachtig. Ik krijg buikpijn bij het idee van de toetsen, ik kan mezelf er maar niet van overtuigen dat het echt wel goed gaat. Want zelfs als ik het snap, zoals bij natuurkunde, gaat het verkeerd. Dan is er weinig dat ik kan doen..

Maar nu ga ik dus slapen en gewoon er niet meer aan denken en gelukkig bestaat er muziek zodat mijn hoofd daar ook toe in staat is.
Snow Patrol! :)

[5/11]

2009-10-13T07:11:00.000-07:00

Ben ik over de helft?
Bijna..

Vandaag was stom.
Ik was erg zenuwachtig voor natuurkunde, het is dodelijk voor mij om zenuwachtig te zijn voor toetsen. Ik wist het wel, echt, maar het blijft moeilijk. Bij vraag drie ging ik de mist in, ik begreep het maar niet en raakte compleet in paniek. Ik werd misselijk, duizelig, kreeg hoofdpijn, ging trillen... Alles. Verder dan vraag 2 ben ik dus niet gekomen, ik heb toen ik weer een beetje gekalmeerd was (dank u meneer de Vink!) de laatste opgave nog gemaakt. Die ging wel goed, ik denk dat ik andere opgaven ook nog had kunnen maken maar er was geen tijd meer. Dus, ik heb een erge onvoldoende. Ofzo, tenzij ik mag overdoen of iets in die richting maar ik weet niet hoe dat werkt. Hoe werkt dat?

Maar ik snapte het WEL!
Stom.

[3/11]

2009-10-12T12:29:00.000-07:00

Het is best grappig om in msn-namen nu bij iedereen andere getallen te zien staan. Sommigen hebben pas 1 toets gehad, anderen 2 en weer anderen, zoals ik, al 3.
Ik ben lekker al verder =)

Morgen heb ik natuurkunde en engels. Natuurkunde snap ik helemaal, echt helemaal, en dat allemaal dankzij mevrouw Lucic. Zij is vrijdagmiddag voor mij op school gebleven en heeft het me allemaal uitgelegd, ik voel me verlicht.

Wat denken jullie; een brownie of een cupcake?

[0/11]

2009-10-11T11:24:00.000-07:00

Ik besloot mijn gewoonte om iedereen op de hoogte te houden van mijn toetsweek-status maar even vol te houden, dus ik klikte op 'nieuw bericht'.
Hier begon mijn eerste 4e-klasser-dilemma al, ik wou het bericht namelijk [0/11] noemen maar heb ik wel 11 toetsen? Ik had het opgeschreven op een blaadje, dus dat ging ik zoeken. Tussen Latijnse teksten, rijtjes, grammatica's en mappen kon ik het niet vinden. Gelukkig is er mijn elektronische agenda. Jawel, ik heb een elektronische agenda nu ik windows live mail gedownload heb. Ik telde de groene bolletjes die toetsen moesten voorstellen in mijn weekoverzicht en jawel; ik heb 11 toetsen. Toets Godsdienst gaat niet door, gelukkig.

Mijn elektronische agenda is niet het enige dat ik nu gebruik in een poging geordend te zijn, ik heb mijn to do boek ook weer eens uit mijn bureaula gehaald. Nu staat er al van elke dag in de week wat ik moet leren en wat ik daarnaast ook doen moet.
Zoals jullie zien, ik ben geordend.

Helaas niet zo geordend als ik zou willen zijn want mijn tweede 4e-klasser-dilemma heb ik nog niet opgelost, namelijk: welk lokaal zit ik? Ik heb alleen gekeken voor latijn, mijn eerste toets maandag. Ik zit bij latl2, maar ik zou niet weten of ik bij deel 1 of deel 2 hoor. Geuns, dat is over het algemeen wel deel 1 toch? Vast wel, alleen bij economie moet ik even kijken want daar hebben we zo weinig mensen.. Ach, ik heb daar pauzes voor.

Ik ben nog niet helemaal klaar met leren dus, nouja, ik ga maar weer eens.

Barbie is op

2009-10-02T06:52:00.000-07:00

Het is nu de tweede keer deze week dat ik naar huis ga omdat ik het niet volhoud om op school te blijven.

Wow, twee keer in een week! Normaal lukt me dat niet eens in een heel jaar.. Ik ben gewoon heel moe, echt heel moe. Maandag ging ik helemaal gloeien en had ik heel erg hoofdpijn, toen ging ik naar huis en heb ik geslapen. Vandaag, tsja.. Ik weet niet wat er was. Ik werd moe wakker en het werd steeds maar erger, ik ben naar huis gegaan na twee uur omdat ik niet recht op m'n benen staan kon. Ik had het gevoel alsof ik, als ik net iets te lang stil zat, gewoon ploef in slaap zou vallen.

Ik weet niet hoe het komt, maar ik ben gewoon helemaal op. Niet meer moe, maar op. School, ik moet er niet aan denken.. En piano, en kamer opruimen, en Jouke, en Lola, en... Veel. Niet aan denken dus.

Mijn excuses voor zo'n saai zeurbericht, maargoed.

Voor de rest, wat is er nog meer.. Nouja, de badkamer is af. Al een week maargoed, het is echt heel mooi geworden! Happy us. Nu worden er gordijnen opgehangen in mam en Johns slaapkamer en in de woonkamer, we hebben dubbelglas.. Steeds meer dingen zijn af.

Het is ook al bijna toetsweek overigens, het gaat echt zo snel. Aan het eind van elke periode zeggen we dat volgens mij, periodes gaan gewoon snel. In de vakantie ga ik naar Frankrijk, naar het huis van mijn oom en tante. Ik ben er zo lang niet geweest dus ik wil er wel echt graag hen. Ik heb er stiekem toch niet zo veel zin in, weer de hele tijd afgezonderd zijn van de buitenwereld enzo.. Ik hoop nu vooral op een computer daar :)

No internet, no life. Jeweetzelf.

Dooooodaaadooooodaaaaaa

2009-09-30T11:21:00.000-07:00

Ik ben best wel druk, best wel een beetje heel erg. Het gekke is, ik vind het niet zo erg... Bijna leuk zelfs. Helaas heeft het wel gevolgen voor mijn blog, ik bedenk me zelfs geen blogs meer. Eerst dacht ik altijd zinnen die ik dan op mijn blog zou zetten en verhalen die ik daar omheen vertellen wilde maar nu niet echt meer.
Daarom begin ik nu maar eens gewoon, misschien moet ik weer wennen.

Ik vroeg me vanmorgen opeens af hoe het met meneer Vogel ging, ik zag meneer Beute zo zitten in wat eerst zijn kamer was en ik vroeg me af of hij nog leefde. Ook in de Aemu stonden nog een paar lerarenuitspraken van hem dus ook dat deed me aan hem denken.
Ik kreeg snel antwoord want meneer Vogel heeft een comment geplaatst bij meneer Blaakmeer, hij leeft! Hoera!

Een jongen uit mijn natuurkunde cluster vroeg mij eerst, zo rond vijf voor negen, wat het huiswerk voor morgen ook al weer was. Hij heeft geen agenda, weet ik toevallig. Ongeveer een kwartier later vraagt hij aan me of ik de antwoorden voor hem heb, ik lach hem uit en zeg nee. Na bijna overgehaald te zijn met chocolade was ik toch niet zo gek om het allemaal over te gaan typen dus volgens mij zit hij het nu zelf te maken of valt hij iemand anders lastig.

Het punt is dat ik een tijd geleden onmiddellijk ja had gezegd en hem geholpen had, terwijl ik dan mijn eigen huiswerk niet afgekregen had. Nu kon ik wel nee zeggen, wat echt een prestatie is voor mij. Aan de ene kant vind ik dit egoïstisch van mezelf, om een of andere onverklaarbare reden maar aan de andere kant weet ik dat dit gewoon niet mijn probleem is en hij het makkelijk had kunnen voorkomen.
Mijn vraag is nu, ja ik schakel nu stiekem hulp in van mijn lezers (en hoop er dus een paar te hebben), heb ik dit nu goed gedaan?

Want ik wil best graag van dat rare schuldgevoel af.

Hunkemöller Homewear

2009-09-26T07:17:00.000-07:00

Ik vraag me hoeveel meisjes of vrouwen elke keer als ze de Hunkemöller inlopen even voelen aan de rekken met wat zij 'homewear' noemen, even voelen en zuchtend doorlopen. Te duur, heb ik niet nodig, kan ik niet betalen, heb ik er al een van...
Iedereen heeft haar eigen excuus.

Maar het is wel zo zacht! Zo zacht en fijn dat het gewoon uitschreeuwt dat je het hebben moet. Ik liep er ook elke keer langs, voelde en liep door. Zoveel kleedgeld heb ik ook weer niet...
Dat alles tot donderdag, donderdag pakte ik een pak en paste het. Ik heb het gekocht. Kijk mij, ik heb Honkemöller homewear! Ik heb besloten dat ik met dat gekregen geld voor een keer iets onzinnigs kopen mag, wat tsja, heb je zo'n pak nou echt nodig? Nee, daarom ben ik er nu ook extra blij mee.

Het is zacht barbieroze en ik zie er ook echt uit als Barbie. Ik zie er snel uit als Barbie, als al die verschillende setjes. Barbie gaat slapen, Barbie gaat zwemmen (kijk Pien, daarom wil ik geen felroze bikini), Barbie past op de kinderen, Barbie gaat hockeyen, Barbie is een braaf schoolmeisje...

Barbie is moe.

Happy birthday to me

2009-09-16T11:13:00.000-07:00

Mensen, ik ben jarig.
Ik heb echt m'n best gedaan om het de hele wereld te laten weten en dat is prima gelukt. Dat wil zeggen dat ik vandaag constant gefeliciteerd ben, zo hoort het.
Ik ben echt blij, zo hoort het ook.

Ik ben al 15, oud he? Ik ben oud genoeg om zelf over te steken, ik ben oud genoeg om zelf boodschappen te doen, ik ben oud genoeg om alleen naar hockey te fietsen... ik ben echt al heel oud.
Vroeger wilde ik altijd 12 zijn want als je 12 was, dan was je cool. Ik keek alleen maar uit naar 12 zijn, dan zou alles goed en leuk en cool zijn. Uiteindelijk was 12 zijn best een teleurstelling, de wereld was niet opeens goed. Het was natuurlijk ook verkeerd van mij om dat te verwachten, maar ach zo was ik toen.
Daarna wilde ik altijd 16 worden, want als je 16 bent, dan ben je pas cool. Als je 16 bent, ben je groot en mag je alles.

Vanmiddag fietste ik naar huis en voelde ik me eigenlijk gewoon goed zo, 15.

Onzinpraat. Wat mag, nu ik nog 14 ben..

2009-09-15T12:51:00.000-07:00

Ik kreeg voor de tweede keer in mijn hele leven, jawel, een smsje van vodafone dat mijn blox morgen afgelopen zou zijn. Ik was geschokt en best trots, ik had minder dan 1000 smsjes gestuurd in 28 dagen! Dat is een prestatie ja, de jeugd van tegenwoordig ik weeeeeet het blablabla. Ik heb de dertig dagen uiteindelijk niet gehaald, maar de 28 wel! Go me!

Oh en morgen ben ik jarig, yes eindelijk ook 15.

En er is iets ongelooflijk triests gebeurd.
Vanmorgen liep ik naar boven om mijn camera te pakken, ik wilde foto's aan Pien laten zien en de batterij opladen om foto's te maken van de cakejes die we gingen bakken. Eenmaal boven aangekomen lag mijn camera niet waar hij altijd, en daarmee bedoel ik ook echt altijd, ligt. Waar kon hij dan zijn? Ik zag hem zo snel niet liggen, waar is hij voor het laatst gebruikt? Mijn maag draaide letterlijk om; het balkon. Half trillend liep ik naar de deur die ik vanmorgen nog op het haakje had gezet en keek naar de stoel, ja daar lag hij, met de regendruppeltjes van de stortbuien van gisteravond en vannacht er nog op. Ik heb hem opgepakt, een handdoek gepakt en hem daarin naar beneden gedragen, om vervolgens zonder enkel effect hem een beetje af te drogen en hem aan te zetten. Niets. Geen bliebje, geen wakkerwordende lens, niets. Ik kon niets zeggen, mijn camera.. Mijn baby. Nee, het kon niet waar zijn. Al die tijd had ik mijn hand nog niet van mijn mond gehaald en nog niets gezegd, tot ik opeens weer leek te kunnen praten.
"Hij is verdronken."

Scherven brengen geluk?

2009-09-09T12:25:00.000-07:00

Vandaag pakte mama iets uit de afwasmachine en toen viel het theepotdekseltje kapot.

Het servies dat wij hebben valt steeds meer kapot, wat natuurlijk logisch is aangezien het er al zo lang is. Dat is ook de grootste reden dat ik het echt naar vind als er weer iets kapot valt, we hebben het al sinds ik klein ben. Nu is het servies helemaal niet meer te verkrijgen maar een paar jaar geleden hadden de katten de theepot omgegooid en toen had mama nog een nieuwe gekocht. Dat is heel lang geleden want John was er nog niet. Laatst heeft mama nieuwe kopjes en eierdopjes gekocht, ze lijken een beetje op ons servies maar hebben geen paars randje.

Vroeger dronk ik nog maar halve kopjes thee zodat het sneller zou afkoelen. Ik vond het wel heel jammer dat mama dan niet hoog kon schenken bij mij, ik vond het heel cool als ze dat deed. De eierdopjes zijn het meest gesneuveld, daarna de kopjes.
Toen vond ik het niet zo erg als er een kopje brak, nu zie ik steeds meer dat de laatste stukjes Appelstraat breken.

Ik weet dat dit weer een van mijn overdreven aanstellerige denkjes is maar het is mijn dagelijks leven hier en tsja, ik denk gewoon raar.

Hoe gaat het voor de rest met mij?
Best goed hoor, vanmiddag dacht ik even dat school veel te veel was maar het viel helemaal mee toen ik eenmaal begon. Ik lijd aan een standaard 4-uur-dip en dan heb ik grote opleving als ik eigenlijk moet gaan slapen. Ik weet er al wat op:
morgen koop ik cup-a-soup.

Nu al?

2009-08-30T03:05:00.000-07:00

Morgen moet ik mijn boeken ophalen, dan kaften en overmorgen heb ik weer les. Ik ga naar de vierde, ik zit in de vierde.
Elk jaar weer vragen mensen je of je er weer klaar voor bent, of je het allemaal weer aan kan. Yeah sure, vast wel, we zien wel.
Ik denk aan andere dingen, naar de vierde, nu al? Zomervakantie voorbij, nu al?
Het is grappig dat elke keer als er een jaar voorbij is, ik me hetzelfde afvraag; nu al? Als het jaar begint denk je dat het nooit meer zomervakantie worden kan, toch weet ik achter in mijn hoofd dat als het eenmaal voorbij is ik me afvraag hoe dat zo snel gegaan is.

Af en toe vind ik het eng, dat alles voorbij gaat en dat je pas achteraf doorhebt dat het voorbij is. Ik kan vaak niet slapen omdat ik me bedenk dat ik pas morgen weet of ik geslapen heb. Ik vind het eng als dingen voorbij gaan, het liefst wil ik dat het altijd nu blijft.
Wanneer verandert alles minder, vraag ik me dan af. Wanneer hoef ik te denken dat ik te veel tijd verspild heb na een jaar, wanneer blijft het hetzelfde? Vroeger dacht ik dat dat gebeuren zou als ik een baan had, maar dat is niet zo. Misschien kleinere veranderingen ja, maar als je groot bent en je hebt kinderen? Kinderen weer een jaar ouder, en later groeien je kleinkinderen verschrikkelijk snel. Houdt het nooit op?

Ik vind het eng als dingen voorbij gaan, ik ben altijd bang dat ik iets gemist heb. Deze zomer schreef ik erover in mijn dagboek, die drie weken leken me drie weken te lang. Maar ik wist dat ze voorbij zouden gaan, ze zouden voorbij gaan en als ik terug zou kijken zou het lijken alsof ze heel snel waren gegaan. Pien zat achter mij stil voor zich uit te staren, haar basisschooltijd was voorbij. Nu al, zo snel? Het had nog langer mogen duren.

Ik ben nu alweer een jaar ouder, er is zo veel gebeurd. Ben ik slimmer, wijzer, anders? Welke Laura was dan leuker? Had ik iets anders moeten doen? Is het wel slim wat ik nu doe, wil ik mijn tienerjaren zo doorbrengen? Ik kan het maar een keer, wat als ik het achteraf anders had gewild? Misschien moet ik dat afleren, dat ik het achteraf altijd anders wil. Dat is misschien een slim idee.

Ik haat het als jaren voorbij gaan, het levert zo veel denkwerk op.

McDonald's

2009-08-24T22:55:00.000-07:00

Ik kijk rond, het is best een rare McDonald's... In het midden ongeveer staan wegwijzers. Mijn vader komt achter me staan, bukt een beetje zodat hij op mijn hoogte is en wijst over mijn schouder naar de wegwijzers.

"Kijk daar eens, kijk eens goed"
"Ik kan het lezen!"
"Ja, wat betekent dat?"
"Zijn we in Nederland?"
"Ja, we komen vanavond thuis."

Ik was toen zo blij, we zouden die avond al in ons eigen bed slapen. Ik was nog de leeftijd dat je McDonald's helemaal heerlijk vond en was dus heel blij dat we hier aten.
Ik kon toch ook niet weten dat het de laatste keer was dat we met z'n vijven zouden eten.

5 jaar en een maand later loop ik uit de bus, terug van survival. Als we de McDonald's binnen lopen herken ik het meteen. Ik stop met lopen.

"Wyn! Dit is de Mcdonald's, dit is hem. Dit is de McDonald's waar ik het net over had!"
"Echt?"
"Ja, echt."

Iets meer dan drie weken geleden waren we heel blij dat we over de grens waren, we hadden het in 1 dag gereden en zouden vanavond al in ons eigen bed slapen. Het was precies zes jaar min twee dagen geleden dat ik als klein meisje hetzelfde dacht.
We gingen eten bij de McDonald's, het was al laat.
Toen ik naar binnen liep herkende ik het meteen. Er stonden wegwijzers met dingen als 'Parijs 200 km', 'Milaan 400 km' en 'Toiletten 10 m'.

Ik geloof dat ik nog nooit zo erg in het openbaar gehuild heb.

Please make summer last forever

2009-08-23T00:22:00.000-07:00

Vanmorgen voelde ik me voor het eerst zoals ik me deze hele zomer al wil voelen. Ik was vroeg wakker maar niet moe en had overal zin in. Gewoon blij, en een beetje anders.
Ik heb een hele tijd geleden geschreven over waarom ik van zomer houd, wat ik zo geweldig vind aan zomer. Ik had het over zomervakantie in de Appelstraat, het gevoel dat ik deze post beschrijf heb ik deze hele zomer niet gehad.
En vanmorgen dus een heel verschrikkelijk klein beetje wel.

Over een week en een dag moet ik mijn boeken al ophalen, ik heb er ècht geen zin in, ik heb geen zomervakantiegevoel gehad, nog niet, dus ik voel me dus ook niet echt klaar voor school. Vorig jaar had ik ook al geen zomervakantiegevoel, omdat het met het verhuizen en alles zo anders was.
Het was dom van me om te verwachten dat het zomervakantiegevoel dit jaar even makkelijk zou komen als altijd, alles is zo anders nu. Ik woon ergens anders, ik ga met andere mensen om en, uhm, het is gewoon anders.

Ik denk dat volgend jaar dit mijn zomergevoel is, zoals alles nu gaat.

Ik heb vanmorgen eerst mijn nagels gelakt, blauw en roze op 1 nagel (heeeel lelijk). Maar toen haalde ik het er af en mengde het op het papiertje; paars! Nu ben ik de hele ochtend al bezig met mengen, mooooooi! :)
Ja ik weet het ik ben leveloos, maar dat mag wat het is zomer.

We are not what you think we are

2009-08-21T06:23:00.000-07:00

Herinnert een van jullie zich nog dat ik, eeuwen geleden, besloten had dat 'on my balcony' van Flunk mijn 2009-zomervakantieliedje werd?
Het blijkt dus dat zomervakantieliedjes zich niet laten kiezen, het heeft niet gewerkt. Het blijft een chill nummer, maar het is het gewoon niet helemaal. Geen zomervakantieliedje.

Mika heeft de plek gestolen, aangezien zijn nieuwste nummer 'we are golden' nu overal op mtv en tmf is. Pien en ik werden er best gek van, ben je net van de ene zender af, is hij op de volgende. Soms tegelijk zelfs. Nu hebben we afgesproken dat als het nummer uitgezonden wordt, we niet mogen wegzappen. We moeten het uitluisteren, dat maakt 'we are golden' mijn 2009-zomervakantieliedje. Denk ik.

Pas als het buiten veel grijzer is dan nu en ik deze temperaturen heel warm vind, weet ik of het gewerkt heeft. Want dan zal ik dat nummer luisteren en denken aan deze zomer, aan in het gras liggen en meer van dat soort dingen.
Maar nu ik die dingen doe, weet ik niet welke momenten ik onthouden ga.
Ik hoop allemaal.

Postsecret

2009-08-07T03:39:00.000-07:00

Deze is cool!
Kijk in de links rechts ofzo op mijn blog, postsecret.
=)

Hoi Nederland

2009-08-01T02:02:00.001-07:00

Het eerste wat me opviel vanmorgen was dat het grijs was, de lucht buiten is grijs. Niet strak blauw, geen bergen met bomen met de eerste stralen fel zonlicht erop, gewoon grijs. Jup, ik ben thuis.
Eindelijk ben ik weer op mijn computer met mijn foto's, muziek, mail, blogs.. Een mens kan niet te lang zonder. Net heb ik lekker bruin brood gegeten bij het ontbijt, we hadden ook thee. Warme, gewone thee. Ook dat geeft het aan; ik ben thuis.

Nu staat mijn muziek aan en draai ik rondjes in mijn bureaustoel en bekijk mijn kamer:
schoolspullen die ik kan negeren, spullen die ik nog weg moet gooien, kleren van gisteren, fotoboek, foto, zitzak, balkon, bed, tas van gisteren, beugel, schoenendoos waar mijn Ipod-boxjes in zaten, oud nachtkastje, Ipod-boxjes, Harry Potter-boeken, oud dagboek, sjaal, kast met oude spullen waar nog iets mee moet, nog een fotoboek, oude schoenen, schoenen, deur, mijn bureau, foto's op Me-to-you-beertjes-houdertjes, hockeybitje in hockeybitjesdoosje, doosje waar dropjes in zaten, dode furby, lege vullingen, dop van een flesje, Me-to-You-beertjes, pennenbakje, etui, oude etui, boxjes, snoertjes en draadjes, koptelefoon, boeken, schriftjes, kladblokjes, riem van Suus, haarbanden, speldjes, doosje met oude speldjes/armbandjes/ringetjes voor kleine meisjes, ortho-afspraakbriefjes, armbandjes, fotocamera, Ipodsokjes, veel nutteloze stencils, lege batterijen, portemeneetje, hydraterende body lotion monstertje, niet gebruikte koptelefoon, huisje waar pepermuntjes in zaten, rekenmachine, zonnebrand, borstel die bij mijn krultang hoort, nagellak, plakband, zaklamp, handwarmers, mobiel, muismat, muis, toetsenbord en computerscherm.

Ik vind het heerlijk om terug te zijn in mijn kamer en bij al mijn spullen. Het is allemaal van mij, hoort allemaal bij mij, maar aan alles is het te zien, er mist iets. Iemand.
En nu luister ik muziek, veel muziek.

Holiday, and I come home
I hope to see, this boy I know
I can't wait for us to be alone

Dag Spanje.

2009-08-01T02:00:00.001-07:00

Deze nagellak gaat sowieso mee naar Spanje.

2009-07-09T05:24:00.000-07:00

Ik typ voorzichtig, mijn nagellak moet drogen.
Voor mijn gevoel heb ik echt eeuwen geleden gepost, het is maar 4 dagen. In die vier dagen ben ik heel druk bezig geweest met 1 ding: Joukes cadeau.
Hij is dus vandaag jarig (jeeeeeeej gefeliciteerd! Ok sorry, moving on.) en het is af. Al een maand geleden heb ik bedacht wat hij krijgen gaat, ik heb het iedereen ongeveer verteld. Hij heeft echt geen idee, echt helemaal no clue. Dat doe ik toch maar goed.

Ik ga over een kwartiertje weg, naar Ijsvogelplein 3. Ik heb al veel gedaan vandaag, het is wel raar. Morgen ga ik weg, drie hele weken in Spanje. Pfft, zo lang.
Het wordt heel leuk, dat weet ik zeker (ik bedoel, mijn familie.. Duh). Het is alleen nog niet helemaal echt, die zomervakantie. De zon is een beetje verdwenen en ik heb geen idee wat ik met zoveel tijd aan moet. Afgezien van de nuttige dingen, heb ik echt niets te doen.

En toch, toch heb ik het gevoel dat ik het heel druk heb. Het is echt heel raar, ik post niets, doe bijna helemaal niets en mijn dagboek heb ik ookal een aantal dagen niet meer open gedaan.. Toch lijkt alles zo veel. Misschien is dit afkicken.

Hmm ik wilde nog muziek op mijn Ipod gaan zetten voor de vakantie, maar daar heb ik nu geen tijd meer voor. Andere keer dan maar, ooit.

Van Laura voor pappa.

2009-07-05T03:11:00.000-07:00

We laten mijn ooms en tantes het huis zien.
Als we door de studeerkamer lopen zie ik op het bureau een kladblokje liggen, onderste boven maar ik herken het wel meteen.

Ik herinner me zelfs nog hoe ik het heuveltje op de voorkant tekende, gras en bloemen en dan daar bovenop pappa. Een zonnetje erbij, een tekstwolkje, mijn getekende pappa zegt 'Laura'. Ik kon mijn naam al schrijven. Eronder staat in een schooljuffen-handschrift 'mijn pappa' en dan nog een kleine pasfoto van mij.

Ik pak het op.
Mama fluistert in mijn oor.
"Je mag het hebben"
We gaan verder, ik neem het mee en leg het op mijn bureau. Pas de volgende dag kijk ik erin, cijfertjes. Heel veel cijfertjes en wat aantekeningen die niemand zou kunnen snappen.
Ik blader door het boekje heen, hij heeft mijn vaderdagcadeautje echt gebruikt. Ik herken het handschrift wel, soms een beetje moeilijk leesbaar, trillerig.
Het is raar. Mijn vader heeft dit geschreven.
Na 13 bladzijden is het leeg.

Fietstochtfoto gevonden.

2009-07-03T07:31:00.001-07:00

Deze stond nog op mijn camera, ik vind het echt een mooie foto. Wyneke heeft hem gemaakt op de weg terug naar school vanuit Katwijk. Cool he?

Here comes summer

2009-07-03T05:18:00.000-07:00

Sinds ik het nummer 'On my balcony' van Flunk ken, weet ik dat dit mijn zomerliedje wordt, alleen al om het eerste couplet.

Here comes summer
Beaming in through my bedroom window
There´s a song on the radio
You used to hum back then
Here comes summer
Still feels fresh as morning air
Today I´ll just stay here
And do, well, whatever

Ik vind het wel mooi, dat zomer iets is dat door je raam naar binnen komt. Het idee van het eerste streepje zonlicht op je vloer en dan ruiken dat het warm wordt vandaag. Voor de rest, het nummer is niet heel mooi ofzo, beetje zeurstem (beetje heel erg) en vage muziek. Klinkt als een goed zomernummer.

Mijn cijfers zijn wel goed, ik heb twee negens gehaald deze periode, ik ben trots. Voor economie en scheikunde, 9.1 en 9.4, ik ga beide vakken doen dus dit is wel cool. Vandaag regende het opeens, maar gisteren was het nog heerlijk. Ik heb op het strand gelegen en niets gedaan, nauwelijks thuis geweest.
Gisteravond ging ik pas mijn kamer weer in, ik moest echt mijn kamer opruimen. Dat deed ik pas vanmiddag, het is leuk om allemaal dingen van dit hele jaar terug te vinden (van eerder terug vind ik niet echt dingen vanwege de verhuizing). Ik heb een ongeveer halve meter hoge stapel met papier, al mijn aantekeningen, stencils, toetsen.. Ze gaan naar de papierbak.

Ik moet nog boodschappen doen voordat mijn ooms en tantes komen, en douchen. Dan word ik op een gegeven moment gebeld en gaan we eten klaarzetten.
Spannend spannend.

Het waait zacht buiten, de wind blaast warme lucht langs mijn enkels. Dan springt shuffle op volgend nummer.

Here comes summer.

[11/11]

2009-07-02T03:04:00.000-07:00

Pfffft. Dat duurde lang.
Het is een kenmerk van vakantie, dat je opeens niet achter je computer zit. Mijn computer heb ik sinds maandag niet aan gehad. Nu ook niet, ik post vanuit het Ijsvogelplein. Er worden tosti's voor mij gemaakt.

Mijn toetsen gingen wel okee, ik weet het niet meer zo goed en het maakt mij niet meer uit. Ik heb vakantie, zomervakantie. Ik vind het heerlijk, echt. Ik ga vandaag ooit nog ergens naar het strand, waarschijnlijk. De rest zien we wel, het maakt niet uit wat we zijn helemaal vrij. Helemaal compleet vrij.

Ik post later misschien later nog wat echte dingen, misschien. Nu niet. Nu is mijn tosti klaar :)
Happy summer iedereen!

Heeee, er zit ketchup op mijn vingers.. Slim.

[9/11]

2009-06-29T13:03:00.000-07:00

Poeeh.
Laatste leerdag is voorbij, nog maar twee toetsen en dan is het vakantie.
Morgen gaan we zwemmen, morgen is het schoolfeest, dan weer zwemmen natuurlijk, en dan slapen.
Daarna komen de dagen van Sims, New Moon, Rollercoaster Tycoon en strand, heel veel strand. Tussendoor natuurlijk eten slapen douchen enz..
Ik heb hier zo'n zin in.
Ik heb niet zo goed geleerd, alweer. Maarja, ik kan het gewoon echt niet opbrengen.

De toetsen gingen wel okee, duits niet maar dat maakt me helemaal niets uit. Scheikunde heb ik wel goed gedaan denk ik en latijn ook. Oh en voor ak heb ik 7.5, goede score of niet?

Nu ga ik slapen.
Morgen vrij.

[6/11]

2009-06-28T10:17:00.000-07:00

Het ging wel goed, of niet. Maakt niet uit.
Voor de rest, mijn weekend was heel leuk. Mijn pianouitvoering ging echt heel goed, ik ben verschrikkelijk trots. Ik kreeg echt van iedereen te horen dat ik mooi had gespeeld enzo. Blije ik dus.

Ik heb dit weekend ook opgepast en bijles gegeven, tjakka 35 euro erbij. Heerlijk, ik ben rijk mensen. Dan natuurlijk wel nog leren voor de toetsen morgen, ik snap scheikunde volgens mij wel goed. Latijn, mja dat heb ik ook goed doorgenomen en duits.. Tsja, ik ben niet heel slecht in duits maar ik heb er zò geen zin in. Echt, een compleet nutteloos vak (sorry meneer Vogel maar echt, blegh). Ik ga het niet doen, ik wil het niet doen, het is gewoon.. Ik weet niet. Blegh.

Nog 2 dagen en 5 toetsen en dan..
Vrij.
Vrij.
Vrij.
Vrij.

Love it.

Oh btw, als ik weer een toetsweek-onzin-post ga maken wordt het weer [9/11]. Stoute, stoute ik.

Abschied vom Klavier.

2009-06-27T04:03:00.000-07:00

Best wel triest, als componist doof worden. Beethoven was nogal, hoe zeg je dat, opvliegend. Heel wantrouwend, zijn vader kwam regelmatig dronken thuis en dwong hem dan om voor hem en zijn gezelschap te spelen. Opschepper.
Ik ga straks zijn stuk spelen.
Hij had ooit iets voor Napoleon geschreven, maar toen die zichzelf tot keizer kroonde heeft hij Napoleons naam zo hard doorgekrast dat er een gat in het papier kwam. Daarna kreeg het stuk een heel lange rare naam.
Ik ga straks zijn stuk spelen.
Zijn vader wilde hem een Mozart maken, een wonderkind. Hij zou bijna in de leer gegaan zijn bij Mozart, maar hij ging terug naar huis want zijn moeder lag op sterven.
Ik ga straks zijn stuk spelen.
Hij werd doof, maar bleef componeren. Zijn hoogste ideaal was een synthese bereiken van de klassieke sonatevorm en de barokke variatievorm (ik snap het ook niet, dit zegt wikipedia) en dat is hem gelukt in een van zijn latere en onbekende werken, ondanks zijn doofheid. Respect.
Ik ga straks zijn stuk spelen.
Het is zo moeilijk, ik heb nog nooit zo lang aan een stuk gezeten als aan dit. En opnieuw, opnieuw, opnieuw. Pas eergisteren kon ik hem echt helemaal goed, eergisteren pas. Vandaag is de uitvoering en ik ben nog nooit zo zenuwachtig geweest. Ik kan het echt niet, ik maak de hele tijd fouten en kan al helemaal niet spelen op de vleugel want dan doe ik al helemaal alles fout.

Ik wist dat dit stuk te moeilijk was, maar ik moest het spelen. Ongeveer 5 en een half jaar geleden speelde mijn oma dit voor mij, op de piano die nu bij ons thuis staat in haar kamer. Wij zaten met z'n drieën naast de piano en zij speelde. Ze speelde een stuk over een slapend jongetje, nog iets en toen dit. Ik had sinds mijn vaders dood, enkele weken daarvoor, niet echt gehuild. En toen speelde ze dit, 'Abschied vom Klavier', het verhaal erachter was al zielig genoeg maar de muziek raakte iets in mij en voor het eerst huilde ik weer. Ik heb verschrikkelijk hard zitten huilen naast de piano. Het is ook gewoon een prachtig stuk.
We hebben het net iets aangepast, anders was het echt te moeilijk, maar ik speel het. Ik hoor soms niet meer wat ik er nou zo mooi aan vond, te veel gehoord en te veel gespeeld. Na deze voorstelling leg ik het weg, pas als ik er weer zin in heb pak ik het op. Dan pas kan ik het mooi en goed spelen. Veel beter dan ik nu kan.
Maar dat maakt niet uit, toen ik het speelde voor een paar vriendinnen van Pien stonden ze met open mond te kijken. Dat geeft weer wat zelfvertrouwen.

Over een uur is de uitvoering. Mama komt en John komt, ze komen kijken, luisteren. Zijn ze trots? Ik hoop het. Ik heb niet opgegeven toen het te moeilijk werd, ik heb doorgezet en voor iemand zoals ik, met een enorm gebrek aan doorzettingsvermogen, is het een overwinning.
Het is ook een levensdoel geweest, wat ik nu volbracht heb.
Abschied vom Klavier spelen. Check.

Oma komt ook, ik speel voor haar.

Meneer Vogel en ik weten het niet.

2009-06-26T04:27:00.000-07:00

Guns 'n Roses staat aan.
"Laura"
Wyneke, ze roept door het trappenhuis en komt maar vaag boven de muziek uit.
"Jaa"
Ik ren naar de overloop, zodat ik naar beneden kan kijken en haar tenminste horen kan. Nog voor ik bij de reling ben..
"Micheal Jackson is dood."
"Wat?!"
"Micheal Jackson is dood."

Op school zeggen we het tegen iedereen die het maar horen wil, of niet.
"Micheal Jackson is dood."
Als reactie krijg je: "Wat?!" of "Ja weet ik al."
Voor de mensen die het nog niet wisten moet je het nog drie keer zeggen, hij is echt dood. De meteen daarop volgende vraag is hoe dat kan, hoe dat in godensnaam mogelijk is. Hartstilstand, toch? Kan iedereen overkomen.

Meneer Vogel zei dat hij nou niet precies wist of hij het erg vond, het is voornamelijk raar. Een andere lerares, mijn surveillant, zei dat het misschien beter zo was. Zijn leven was erger dan zijn dood, zei ze.
Ik weet het ook niet, ik moest er nog over nadenken, net als meneer Vogel, maar ik weet het nog steeds niet. Hij wel?

Maar vandaag is het zonnig, zonnig zomer, ik doe lekker niets want het is vrijdag. Ik ben nu ook niet thuis, het gras op het Ijsvogelplein voelt lekker aan onder mijn voeten. Zomer.

En heel bijna vrij.

[4/11]

2009-06-25T12:50:00.000-07:00

Aantal toetsen gehad: 4
Toetsen verknald: hmm in ieder geval 2
Piano: helemaal af.

Goede score op zich? Hoewel.. Grieks èn wiskunde gingen echt niet goed, dat is raar. Vandaag heb ik ook niet zo goed geleerd, maar het lijkt best makkelijk. Misschien ligt dat aan mij. We hebben ook verschrikkelijk lang gepraat na het eten, het was wel heel gezellig maar misschien niet zo handig.
Het rare is, het maakt me niet uit. Ik wil gewoon zomer..
Bijna bijna bijna.
Ik ga nog even lernen.

[2/11]

2009-06-24T12:10:00.000-07:00

Poeh poeh.
Hoe het ging, ja goed. Best goed, gelukkig. Bij geschiedenis had ik een aantal strikvragen door, tenminste dat dacht ik. Ik had het wel goed geleerd ja, dus misschien een goed cijfer? Ik hoop. Engels was veel moeilijker dan verwacht.

Morgen grieks en wiskunde, ik moet wiskunde wel nog bekijken. Hoewel het laat is, ik weet het. Dan nog de rijtjes voor grieks en de griekse geschiedenis. Dat laatste heb ik zo goed doorgenomen voor dat spel voor grieks, dat weet ik groot en deels nog allemaal.

Ik had vandaag piano, ik kon niet spelen. Echt zo raar, na een halve bladzijde begonnen mijn handen te trillen. Ik heb allemaal rare knopen in mijn schouders en rug, het kostte zoveel concentratie om mijn vingers goed te houden dat ik het niet lang vol hield. Dat is erg balen want ik moet zaterdag kunnen spelen op de uitvoering, ik wou dus in de sauna gaan vanavond om mijn rug weer beweegbaar te maken maar helaas, te laat.

Oh en dan nog iets voordat ik weer ga leren, hoe bewijs je dat je iets echt niet gedaan hebt terwijl je alle schijn tegen hebt? Stel, je hebt je dood geleerd voor een toets met de lieftallige hulp van je vriendinnetje, ik zeg maar wat, en je bent klaar met de toets en panisch dat je iets niet goed hebt en wil het checken. Je toets ligt omgedraaid en klaar op de hoek en jij kijkt je met de hand op een Sorghvlietblaadje geschreven samenvatting van de samenvatting van je lieftallige vriendinnetje door en dan verfrommel je hem. De surveillant vindt dat je afkijkt.
Wat dan?
Hoe overtuig je mensen van je gelijk als het zo logisch, zo op zijn plek, zou zijn dat je afkeek en wat als je dan ook nog een goed cijfer zou kunnen halen voor een vak dat je moeilijk vindt, omdat je zo hard geleerd had (alweer, met de hulp van je lieftallige vriendinnetje). Wat doe je dan? Hoe los je dit op?
Een vage kennis van mij zou het handig vinden om te weten. Ik ook wel, dit lieftallige vriendinnetje baalt er zo van.

Tenminste houdbaar tot: 01-07-09

2009-06-24T03:13:00.001-07:00

Gisterochtend viel het mij op dat de yoghurt over de datum is als mijn toetsweek afgelopen is. Over een week ben ik vrij, een week maar.
Het lijkt alsof de wereld nu pas wil toegeven dat nu het einde van het jaar is, met het begin van de toetsweek kwam het begin van de zomer. Het is heerlijk weer. Het voelt weer zoals het zou moeten.

Op 1 juli heb ik mijn ortho-afspraak, op 1 juli ben ik vrij en op 1 juli is de yoghurt over de datum.

[0/11]

2009-06-23T11:30:00.000-07:00

Jup, ik begin weer met mijn nutteloze blogberichtjes over de toetsweek. De laatste toetsweek van dit jaar, het is zo snel gegaan. Maar aan de andere kant ook weer niet, ingewikkeld maar iedereen snapt het volgens mij wel. Alweer een jaar voorbij.

We gingen vandaag surfen, dat is echt heel leuk. Ik ben er niet zo goed in hihi. Daarna gingen we, Wyn, Esther, Charlotte et moi, nog even zwemmen. Heerlijk. Ik houd van de zee.
Daarna was Anouk bij mij, we gingen eten en geschiedenis doornemen. Dat laatste niet echt dus. En nu komt het; ik ben de ortho vergeten. Ik ben helemaal compleet straal vergeten om naar de ortho te gaan, dit is echt al de derde keer dat dit gebeurt. Ok, binnen 2 jaar 3 keer vergeten is geen slechte score maar toch.
Hoe kon ik het nou vergeten? Echt al zo lang wist ik dat ik naar de ortho moest. Ik ben echt dom, hopelijk kan ik snel wel weer terecht.

De toetsweek is nog niet helemaal realiteit voor mij, dat is jammer want ik moet wel leren.. Hoewel ik gelukkig rustig begin, geschiedenis en engels. Geschiedenis is leuk, deze periode zijn het wel een paar verschillende onderwerpen maar dat lukt wel.
Dus, ik ga nu leren.

Bijna zomer :)

Leesdossier opgedoken

2009-06-21T04:08:00.000-07:00

Ik vind net mijn leesdossier, al mijn opdrachten sinds de eerste. Ik schreef niet goed, ik schreef slecht.
Terwijl ik het doorblader kom ik bij een bepaalde opdracht die ik me goed herinner, een dagboekopdracht. Op een of andere manier ga ik, als ik herinnering beschrijven moet, over mijn vader schrijven. Nu lever ik dat soort dingen niet meer in, ik maak ze gewoon. Na een tijdje komen ze op mijn blog, misschien.

Maar toen, in de eerste, leverde ik ze wel in. Ik wilde dat ze, mijn lerares, het las. Dat ze het wist, dat ik wel blond, blij en hyper mocht zijn in de klas, maar dat er iets was. Dat het er nog steeds is.
De erkenning die ik nooit heb gekregen op de basisschool, nooit. Na een jaar was voor iedereen het spectaculaire eraf, het was over. Maar het is niet over, het is nooit over.
Dus ja, ik leverde dit soort verhalen in om medelijden op te wekken, erkennning, en ja, ook complimentjes. Wat doe je het toch goed, ondanks alles. Dat wilde ik horen.

Nu heb ik geen verhalen meer nodig om de erkenning te krijgen, ik hoef de erkenning zelfs niet meer zo. Opeens komen ze vanzelf, de complimentjes. Je kan er zo goed over praten, wat goed. Wat knap.

Dat verhaal, die opdracht, het is niet goed geschreven, maar het is waar. Waar gebeurd en echt, gedetailleerd beschreven hoe mijn leven omgegooid werd. Keer op keer. Ik had veel behoefte aan medelijden toen ik dit schreef volgens mij, best wel heel veel.

En nog steeds, het blijft waar, en het blijft slecht geschreven. Ik ga het herschrijven. Met een nieuw, blij einde. Maar dat doe ik pas in de vakantie, niet nu.
Nu eerst kersencola drinken en geschiedenis leren.

En mijn nagels zijn paars.

2009-06-21T02:51:00.000-07:00

We zijn dus kampioen geworden, we krijgen een ketting-hangertje-dingetje, met het teken van onze club. Dit wordt dan de tweede die ik ooit krijg, al 2 keer ben ik kampioen geworden.
Vanuit de stad, naar Craeyenhout, naar huis en dan naar Fré.

Ze woont in de buurt van het Bankaplein, ik houd van het Bankaplein. Het heeft ouderwetse lantaarntjes, een fontein en het is groot. Een brede weg rondom een fontein, mooi rond. Misschien vind ik het Bankaplein ook leuk omdat de weg er naartoe mooi is. Vanaf de Johan de Witlaan rechtdoor, langs de drukke weg door het groen. Omhoog en omlaag. En groen, alles is groen.

Vroeger kon ik niet tegen alleen fietsen, ik haatte het. Als ik muziek op had, vond ik het wel ok. Heel af en toe kon ik rustig fietsen en om me heen kijken, heel af en toe. Nu heb ik geen muziek meer nodig, nu vind ik het heerlijk om alleen te fietsen.
Na al het groen komt de Aletta Jacobslaan, of straat, ik weet het niet zeker. Maar ook die is mooi. Het is stil en het is groen. Dan komt de Bankastraat, zonder dat je hoeft te trappen ga je snel naar beneden richting het Bankaplein.
Het Bankaplein is mooi.
En mijn nagels zijn paars.

Mijn dagboek is vol.

2009-06-20T00:19:00.000-07:00

Gisteren was echt heel leuk, ik was vroeg wakker. Ik kon echt niet meer slapen dus ging Twilight lezen, ja ik heb Twilight. Eindelijk, ik wilde dat boek echt al heel lang. Vanmorgen heb ik het uitgelezen.
Maar gisterochtend was ik nog midden in het verhaal, ik ging douchen en las voor de rest tijdens het ontbijt, tandenpoetsen, tas inpakken.. Alles.
Toen werd ik opgehaald, om samen naar school te fietsen. We moesten pas een half uur later weg, ik had hem gemist.
Eenmaal op school moesten we wachten tot de weg werd uitgelegd en het vertreksein gegeven was. Toen wij weggingen, was mijn ophaler al lang weg. De hele weg hebben leuk gepraat, lollies gegeten, fudge gegeten.. Vanalles. Na ons veel te vermoeiende hardloopstukje op het strand, waar we zo verschrikkelijk hard gerend hebben -ahem- dat we wel een uur in de strandtent móesten blijven zitten en frietjes eten.
Na lang kletsen gingen we toch maar terug fietsen, K3-zingend de duinen door. Op school was er een band, het was hard en heel leuk. Wyneke en ik gingen op de grond liggen en luisteren, ik was moe. Ik was moe en blij, zo'n dag als deze is altijd nodig om even te ontsnappen aan het dagelijkse leven op school. Ik was blij, want het was zonnig en mijn ophaler had gewacht en was dus gepromoveerd tot thuisbrenger.
Everybody, needs somebody, everybody..
Ik houd echt van mijn school, iedereen in die band, ik kende ze allemaal. En niet alleen vaag van gezicht, ik weet hoe ze heten en van sommigen met wie ze allemaal gehad hebben enz. Ik weet niet, ik geloof niet dat andere scholen dat zo sterk hebben, de meeste andere scholen dan. Dat iedereen iedereen kent, ik vind het heerlijk in ieder geval. Pien komt in klas 1d, ik hoop zo dat ze hetzelfde Sorghvlietgevoel krijgt als wij.

Toen gingen we naar huis, mijn thuisbrenger bracht mij thuis en bleef. Hij bleef en wij lagen in de zon. Ik ben verbrand, een beetje maar het gloeit. Toen bleef hij nog meer, hij bleef eten. We aten en gingen naar zijn huis. The Illusionist kijken. En toen naar huis, en slapen. Dat maakte mij niet blij, al zeven maanden moet ik naar huis en ben dan opeens zo alleen.
Weggaan, thuis, slapen.
Morgen weer?

Gosh. The universe is with me.

2009-06-17T13:07:00.000-07:00

Gisteren leek eergisteren nog een hell te worden. Ik had van alles niet af en moest nog van alles doen, 7 uur lang gedoe.
Wel hadden we een cadeautje gekocht voor onze mentor, na al haar steun en training voor onze examens van de dag ervoor. Dat boden we haar aan, wat heel grappig en leuk was. Ze was blij ermee, dus wij ook.
En toen kwam het.
Het.
Net toen alles tegen leek te zitten, mijn bijna-niet voorbereide franse spreekbeurt van het uur daarna, betogen die niet af waren en slaap die nog ingehaald moest worden. Net toen dat alles te veel leek te zijn, bewees het universum weer eens dat het met mij is.
Ze zei dat we vrij waren. "You can go home now. Your french teacher agreed that you deserved a little treat after your exams yesterday."
Het is maar zelden dat ik zoiets geweldigs hoor. Twee hele uren eerder naar huis.
Ik heb ervan genoten.

Nu, nouja straks, heb ik mijn franse spreekbeurt dus toch. Voorbereider dan gisteren maar nog steeds dood zenuwachtig. Ik ken het vast niet uit mijn hoofd..
Dus nu nog doornemen doornemen en doornemen.
En misschien aan nederlands werken. Meneer Beute zit op een stapel krukjes en heeft volgens mij door dat ik over hem schrijf.
Dag meneer, ik ga al aan het werk.
Hij staart dood voor zich uit.

OHNOO. De bel.
FRANS.
Leuk jullie gekend te hebben.

Miko

2009-06-15T10:43:00.000-07:00

Miko ligt bij mijn voeten, ze ziet er lief en vredig uit. Ik ben jaloers op haar als ik haar zo zie liggen, zij hoeft zich geen zorgen te maken. Er zijn aardige wezens en niet aardige, dit verandert per dag en ze kan de niet aardige gewoon ontwijken. Ze slaapt altijd binnen 2 minuten wanneer dat nodig is. Herinneringen vallen haar niet lastig en vergelijkingen met vroeger kan ze niet maken Nu is altijd het beste dat er is, soms is dat leuk en soms niet.
Ze wordt niet verliefd, er zal geen kater zijn die haar onzeker of verdrietig maakt, ze kan hem niet verkeerd begrijpen. Als hij gemeen tegen haar zou doen zou ze het kunnen vergeten, ze houdt niet van hem. Hij heeft geen grip op haar.
Ze staat op en rekt zich uit, vervolgens gaat ze weer liggen.
Volgens mij wonen hier niet eens leuke katers in de buurt.

Blub blub

2009-06-13T16:16:00.000-07:00

Time: Hmmmm 1:16
Location: Anouks huis, woonkamer, veeeel matrassen op de grond.. You get the picture.
Current music: Are You Kidding Me - Anouk
Current mood: Best wel moee.. Maar ook best hyper, ergens diep van binnen.

Bericht vanuit de Broekslootkade. Ik typ nu op Anouks laptop, er draait een muziekje van Anouk en wij liggen een beetje verspreid over de grond. Het is heel gezellig, ik heb al veel chips, brownies, winegums, dropballen enz op. En dubbel fris. Goede score dus.

Van roddelen krijgen we nooit genoeg, het is heerlijk. Ik ken de mensen niet, maar daar hebben we hyves dus voor. Echt wakker blijven gaat niet lang meer lukken denk ik. Heerlijk heerlijk, even negeer ik de berg huiswerk die ik nu nog moet doen en heb ik even lol. Ik ga de laptop even wegleggen en nog een brownie pakken.

Slaap lekker iedereen daar!

Frankrijk, augustus 2003.

2009-06-10T13:18:00.000-07:00

“Dit blijft ons geheim hè?”
Ik schrik op, ik was om me heen aan het kijken naar alle optredens en mensen terwijl ik van mijn suikerspin genoot. Hij was enorm, even groot als mijn bovenlichaam of in ieder geval, zo voelde het.
Ik knik en realiseer me dan pas dat hij dat niet kan zien.
“Ja. Waarom mag Suus het niet weten?”
“Mama mag het ook niet weten, het is ons geheim. Wij brengen de post weg, dus wij krijgen een beloning.”
Ik neem nog een grote pluk suikerspin. Dit is de lekkerste die ik ooit gegeten heb, denk ik. Het is warm buiten terwijl het al heel laat is, nou laat voor mij dan want iedereen is nog volop aan het eten in de restaurantjes, maar zo zijn fransen zegt mama.
“Maar papa, waarom heb jij dan geen suikerspin? Jij kan vragen waar de brievenbus is en ik loop maar mee en jij hebt geen beloning?”
Hij zegt niets, ik weet dat hij niet van suikerspinnen houdt en ze onzin vindt. Toch mag ik er een.
“Papa, waarom vind je suikerspinnen niet lekker?”
“Ze zijn veel te zoet, het is gewoon gesponnen suiker. Het is gewoon onzin.”
Ik denk dat ik dan onzin lekker vind, heel lekker.
“Ik vind onzin lekker.”
“Dat mag ook meisje.”
Ik neem nog een pluk gesponnen onzin en kijk verder om me heen. Alles heeft een rode waas, overal zijn uithangborden. Een mevrouw is net gestopt met zingen, iedereen klapt. ‘Merci beaucoup!’, zegt ze en buigt.
“Wat zegt die mevrouw? Merci is dankjewel maar wat zegt ze dan erna?”
“Ze zegt heel erg dankjewel, beaucoup betekent heel erg of veel.”
Wat raar, mama had nog gezegd dat erg ‘tres’ was. Misschien moest ze zeggen ‘tres merci’, of ‘merci tres’. Ik pluk mijn laatste pluk van het stokje en doe het in mijn mond.

(dit zijn de echt goede herinneringen)

Geez. Love is love.

2009-06-03T10:14:00.000-07:00

Perez Hilton zette dit filmpje onder de naam 'The children are the future'.
Ik heb hier mijn debat over gevoerd, we hebben gewonnen. Homohuwelijk legaal maken in de hele E.U. Ik was voor in het debat.
Natuurlijk, love is love. I guess, maar het gelijk stellen aan barbiepoppen en trouwen met je opa? Mwah.

I mean, seriously.. You shouldn't... Like... Do that..

It's been a while.

2009-06-01T01:49:00.000-07:00

Zeg dat wel, 15 mei was de laatste. Poeh poeh.
Ik weet niet echt wat ik moet vertellen, tss.

Gisteren was zo'n dag waarop je na afloop zo moe bent dat je niet echt meer oplet, dat is gevaarlijk. Niet slim. Ik was al iets van 20 uur wakker en dan gaat het nogal fout. Fout want je valt zomaar in slaap op plekken waar je eigenlijk weg moet -maar veel liever wil blijven slapen. Dan word je wakker en vanaf dan is het een beetje vaag.. Hmm, volgens mij werd ik wakker gemaakt en weigerde eerst wakker te worden en toen.. Uhm, ik deed mijn vest aan en vond mijn slippers en ging. Volgens mij. Weet je hoe moeilijk het is om niet in slaap te vallen achterop een fiets? Hihi.
Toen ik thuis kwam ben ik echt zo snel mogelijk mijn bed in gekropen.

Nu pas, de morning after (ik vind het heerlijk om ochtenden zo te noemen, het klinkt lekker fout haha), herinner me dingen weer. En nee, ik had niet eens iets gedronken, kun je nagaan als ik dat wel doe. Dat lijkt me pas gevaarlijk haha.
Gistermiddag en avond en ochtend eigenlijk ook wel zijn vaag in mijn geheugen, hmmm krijg je als je 's avonds niet echt meer nadenkt, denk ik. Dan kan je het niet meer allemaal overdenken voordat je slaapt want je slaapt onmiddellijk.

Hihi. Gisteren was leuk.

Samson

2009-05-15T12:07:00.000-07:00

Ik kan niet ophouden met dit nummer luisteren, eigenlijk is het best zeurderig. Best wel heel erg maar ik kan er geen genoeg van krijgen, ik val er heerlijk mee in slaap.. :)

Ik snap niet helemaal waar het over gaat, ja over Samson okee maar voor de rest is het een beetje onduidelijk.
"You are my sweetest downfall. I loved you first, I loved you first"
Ik denk wel dat het over Samson en Dalila (Delilah/Dalila?) gaat, ''sweetest downfall'' kan slaan op Dalila die hem verraadt. Maar het is gezongen vanuit een meisje (ja of jongen maar ik heb niet het idee dat Samson homo was. Ofzo.) Dat "I loved you first" kan slaan op het feit dat voordat Samson en Dalila gebeurde er een ander was, zeker als je weet dat een van de volgende regels "And the historybooks forgot about us and the bible didn't mention us. No the bible didn't mention us, not even once."
Ook het haar van Samson wordt genoemd, meerdere keren (in het refrein namelijk).
"Your hair was long when we first met" en "Samson went back to bed, little hair left on his head. He ate a slice of wonder bread and went right back to bed."
Ik weet het, het is verschrikkelijk vaag. Het wordt nog vager..
"I cut his hair myself one night" (meerdere keren knippen? Juist..) "A pair of dull scissors in the yellow light. And he told me that I'd done alright and kissed me 'till the morning light, the morning light, and he kissed me 'till the morning light".
Ik snap het niet.. Niet helemaal. Ik heb dus een beetje gezocht, sommigen zeggen dat de regels ''the bible didn't mention us" en "I loved you first" slaan op het feit dat er vergeten wordt dat ze ook van hem hield. En hij van haar, ze wordt beschreven als een verschrikkelijke slet/hoer/whatever maar eigenlijk hield ze echt van hem.

Anderen denken dat ze, Regina Spektor, dit verhaal gebruikt om haar eigen liefdesverhaal te vertellen. Het is blijkbaar bekend dat haar nummers altijd persoonlijk zijn. Het haar afknippen, zelf en door haar, zou symbool staan voor het opgeven van zijn macho-heid voor haar. Dat ze niet genoemd worden door geschiedenisboeken of de bijbel, daarmee zou ze kunnen bedoelen dat niemand eigenlijk iets van hen afwist. Dat alles wat ze hadden vergeten is, het lijkt alsof het nooit bestaan heeft.
"I loved you first"
Voordat ze hem veraadde of voordat diegene met wie hij nu is hem überhaupt kende?
Zou ze, Regina Spektor, haar Samson hebben verraden? Heeft ze daar verschrikkelijk spijt van of probeert ze te zeggen dat ze wel van hem hield, dat ze niet zo harteloos was?

Ik weet het niet maar het is best leuk om er hele verhalen omheen te verzinnen.

Joep

2009-05-12T10:42:00.000-07:00

Of hij ook even met de stok mocht. Uh, par-don?! Een stick heet dat, oma van Joep, maar dat zei ik maar niet. Natuurlijk mag hij ook even. Joep is een klein blond jongetje dat al die tijd dat we nu gymmen naar ons aan het kijken is. Volgende week wordt hij 3 jaar zegt oma, mijn stick was even lang als Joep. Wat vond hij nou leuker; hockey, volleybal, voetbal of basketbal? Hoe moet zo'n klein jongetje dat nou weten? Hockey zei hij, hockey.
Go Joep!

En toeeeen...

2009-05-09T12:12:00.000-07:00

En we hebben... GEWONNEN! En niet zo'n beetje ook: 7-1. Haha take that :)
We zijn kampioen! Kampioen! Aha aha aha.
Maargoed.
Ik ga weer :)

En toen

2009-05-09T03:37:00.000-07:00

Wow ik heb lang niet meer gepost, hoe durf ik. Ik heb het wel heel leuk gehad, de rest van de vakantie. Nu hebben we al drie dagen school, klaag klaag mopper zeur. Stom.

Hoewel, op dit moment ziet het er overzichtelijk uit. Het puberbrein is natuurlijk eeuwig veranderlijk en draaiend maar nu, vandaag op dit moment ziet het er overzichtelijk uit. En dat is zeldzaam.

Mijn muziek houdt op. Wacht even hoe kan dit, shuffle op? Blijkbaar, niet dat ik alle nummers heb gehad want dat kan niet.. Of wel, wacht natuurlijk ik doe al sinds gistermiddag met dezelfde shuffle dus dat kan wel kloppen.
Tadaa alweer een probleem opgelost, had ik al gezegd hoe overzichtelijk alles is?

Ik ga zo even naar de Fred, een cadeautje voor mama kopen. Cadeautjes.
Om vier uur moet ik hockeyen, tegen de nummer 2. Wij moeten winnen en dan zijn we kampioen, als we gelijk spelen ook volgens mij en bij verlies hebben we nog steeds een grote kans kampioen te worden. Ofzo.
Maar daar gaat het niet om, we moeten gewoon winnen. Het gaat om de eer, om het winnen. Normaal gesproken heb ik een hekel aan dingen moeten vanwege de eer, het winnen. Nu niet, nu ligt het anders, wij zijn gewoon kampioen en dat moeten we even bewijzen, hoe on-Laura-achtig dat ook is.

Ok. Ik ga weer dingen doen.

Peace.

Love.

and Icecream

Foto-speel-dag.

2009-04-27T03:11:00.000-07:00

Ik heb al een van mijn geweldige creaties gepost, mooi he? Ik ben helemaal trots, ik heb er nog twee. Goed he? Ik doe echt iets met mijn tijd hihi. Nu heb ik als achtergrond op mijn computer een mooie collage.

Voor de rest heb ik niet veel gedaan gisteren, vakantie! Ik heb wat nieuwe nummers op mijn iPod gezet, ik had maar 1 nummer van Jim Croce! Ohhh... Shame on me.

Vanmorgen heb ik wel veel gedaan, voor een vakantiedag dan, ik ben naar de bakker geweest, flessen weg gebracht, was gedaan.. Poeh poeh. Nu heb ik niets meer te doen, nouja ik heb altijd wat te doen want nietsdoen is ook een activiteit!

Ik ga weer verder genieten van mijn vakantie, morgen komt Hymne, beware... :)

Kijk, ik speel met Picasa.

2009-04-26T06:35:00.000-07:00

Boot, Mama Mia, Buurman en Buurman-dag.

2009-04-26T02:03:00.000-07:00

Gisteren ben ik gaan varen. Ik ben gaan varen met Wyneke, haar vader en haar zus. Het was niet zo heel warm, maar dat was juist wel fijn. We zijn naar Voorburg gevaren en terug, met allemaal gevaren onderweg natuurlijk. We gingen op de voorkant zitten, staan, liggen en ook op de achterkant, in de boot, op de kant, overal. Keihard Honey, honey van Mama Mia zingen natuurlijk, My heart will go on en veel meer.. Het was echt geweldig. We hebben ook superveel foto's gemaakt, mochten lekkere drankjes en chipjes kopen eeeeen.. Frietjes! Jeeej lang leve Wyneke's papa! Ik hoop dat ik vaker mag, en dan moet Ella ook mee. Moet moet moet moet.

Ik heb daarvoor niet zo veel gedaan. De was, opstaan, tut tut tut, mail sturen, blog maken.. Ik was wel vroeg wakker na schoolfeest. 's Avonds heb ik opgepast, eerst 2 uur alleen en daarna kwam Jouke. Er is dus zo'n hyper klein kleuter jongetje, hij is echt schattig maar weigert te luisteren. Hij bleef maar stuiteren en op ons klimmen en toen kwam ik op het geniale idee om hem voor een filmpje te zetten. Geniaal? Niet dus. Buurman & Buurman is zo extreem slaapverwekkend, maar hij was stil en rustig dus het was het waard. Uiteindelijk heb ik hem naar bed gekregen, zijn zus ook (die gewoon lief en braaf luistert!). Respeeect..

Ik kwam best laat thuis en heb goed uitgeslapen, trots op mezelf. Gisteren keek ik naar buiten en zag ik lente zoals het hoort te zijn, nu zie ik lente zoals het meestal is. Regen en grijs. Maar dat kan mijn vakantie niet verpesten, ik blijf lekker binnen. Niets kan mijn vakantie verpesten, heb ik iets boven laten liggen? Al de vierde keer, kan ik weer trappen op trappen af.. Hee. Maar dat maakt helemaal niets uit, ik heb alle tijd. Al ging ik honderd keer naar boven en naar beneden, het maakt niet uit. Ik kan doen wat ik wil, ik hoef nergens heen, niets te doen..

Oh en ik verveel me nooit, ik geniet van verveling. Niets te doen? Heerlijk, want ik hoef ook niets te doen. Ik weet het ik ben gek.

[11/11]

2009-04-24T23:21:00.000-07:00

Vakantieeeeeeee. Whoehoe. Whoehoe. Okee sorry, vandaag is mijn eerste vakantiedag, gisteren was de pre-vakantiedag. Wat doe je op pre-vakantiedagen? Ik zal even mijne als voorbeeld geven...

Ik ga naar school om toetsen te maken, de eerste is geschiedenis en de tweede engels. Dus eigenlijk heb ik na geschiedenis al vakantie want voor engels hoeven we niet te leren en het is niet moeilijk. Tijdens geschiedenis eet ik toffees en probeer ze naar de andere kant van de klas te gooien maar dat mag niet van de surveillant (ik noem geen namen), zodra de bel gaat spring ik op en gooi ik ze toch. Geschiedenis ging heel slecht maar de toffee's zorgen voor de nodige afleiding.

Dan pauze, wat inhoudt dat ik toffees eet, met mensen praat en toffees geef. Toen kwam de engelse toets, het was helemaal niet zo moeilijk gelukkig. Jammer genoeg waren we allebei lang voor tijd klaar, nouja een iemand niet (ik noem geen namen... -kuch hymne kuch-) dan ga je je vervelen. Toffees gooien, elkaar aanstaren en in de lach schieten en vooral bedenken dat het vakantie is. Twee mensen waren nog aan het werk maar wij, 2e en 3e klas, waren niet echt meer stil te krijgen. Gelukkig waren die andere twee snel klaar en toen gingen we op tafels trommelen, weglopen, teruglopen enz.. Ochochoch die arme surveillant toch. :)

Dan spreek je met een paar mensen het plan af: waar gaan we heen, met wie, waarom, wat gaan we doen? Dat was snel geregeld, we gaan de zee in, eerst langs mijn huis en als we dan nog leven zien we verder.
Dat deden we dus ook, eerst bij mij thuis wat drinken, kletsen, omkleden, sleuteldrama's oplossen en dan.. naar het strand. Het strand was helemaal leeg, maar toen kwamen wij.
Wij, als echte die-hards, liepen het strand op, legden onze spullen neer, gooiden onze kleren uit (okee okee niet gooien, maar dat klinkt beter) en renden de zee in. We renden tot onze knieën en gingen toen even wachten, wennen voor zo ver dat kan, want dan is het straks minder erg.. Toen zijn we er in gedoken, koud koud koud koud! Ik dook er voor een tweede keer in, ik houd te veel van zwemmen en met mijn blonde hoofd dook ik nog een keer, maar onder water kwam ik erachter hoe verschrikkelijk koud het was. We liepen er uit, de jongens stonden al weer langs de kant. We hebben ook nog even gelegen in het heel ondiepe maar toen echt alles aan ons begon af te sterven zijn we naar de handdoeken gerend om op te warmen. Ik werd tot we thuis waren niet meer warm.

Thuis hebben we wat gegeten, in de zon gezeten en muziek geluisterd. We moesten niets, hadden niets dat eigenlijk had gemoeten en het was nog lang geen tijd om bijna naar huis te gaan.. Dat soort momenten zijn zeldzaam. Toen moesten er twee weg en zijn we op mijn kamer gaan zitten, op het balkon.

Ik ben overgehaald om toch naar het schoolfeest te gaan, ik ben ook toch gegaan. Ik werd opgehaald (ik heb geen fiets tijdelijk dus moet achterop) en toen gingen we. Tadadadadaam..
Het was heel erg gezellig en ik kwam helemaal dood thuis, zo hoort het.

Zo hoort het te gaan op pre-vakantiedagen. Pre-vakantiedagen zijn lang, leuk en onvoorspelbaar, de morning after is ook geweldig. Want ik zit hier nu, op mijn eerste vakantiedag, en ik hoor vogels buiten, de lucht is blauw, de zon schijnt...
Wat wil een mens nog meer?
Vakantie is het beste dat er is.

[9/11]

2009-04-23T12:08:00.000-07:00

Ik zet het er gewoon op. Ik doe het gewoon, 9/11 oooohooooh. Als ik amerikaans was geweest had het vast niet gekund.

Mijn toetsen gingen wel goed, of niet. Maar daar ging ik het niet meer over hebben.. Vandaag hoef ik alleen geschiedenis nog maar te leren en dan... freedom! Helaas won de heerlijk warme zon van D-day en heb ik lekker liggen slapen in de zon. Heerlijk heerlijk heerlijk. Ik kan nu moeilijk terug naar de gewone wereld komen, ik heb te veel vakantie in mijn hoofd. Vakantie vakantie vakantie vakantieeee.. Oh wat is het toch een heerlijk woord. Heerlijk heerlijk heerlijk. Wat een raar woord is dat eigenlijk, heerlijk. Zeg het maar eens een paar keer achter elkaar; heerlijk heerlijk heerlijk heerlijk heerlijk... Okee genoeg sorry, moving on..

Ik ga morgen zwemmen in de zee, iedereen verklaart me voor gek natuurlijk. Het moet niet koud zijn, niet dat dat me ooit heeft tegengehouden maar toch, warm verhoogt het vakantie-gevoel. Oeeeeh ik heb er zo'n zin in.

Maar nu weer terug naar 6 juni 1944. Wat was er dan? Wat, weten jullie dat niet? D-day natuurlijk! Decision day, generaal Eisenhower leidde de meest gigantische operatie van de hele oorlog, die na een geslaagde landing op de kust van Normandië..
Geslaagde landing? Geslaagd? Ik heb de film Saving Privat Ryan gezien en dat zag er alles behalve 'geslaagd' uit. Maar okee ik geloof dat 2 miljoen verder konden gaan dus he, komt goed.

Ik ga weer an die arbeit, Hitler bestuderen enzo.

[7/11]

2009-04-22T07:15:00.000-07:00

"De minister van Onderwijs is verantwoordelijk voor wat leerlingen op school moeten leren. De minister van Defensie gaat over de marine, de landmacht, de luchtmacht en de marechaussee."

Zucht, economie. Gelukkig is het niet zo dramatisch moeilijk, maar wel best wel een beetje heel erg saai. Ik erger me gewoon aan hoe het geschreven is, zo feitjes opnoemend, erg he? Morgen heb ik ook natuurkunde, ook niet zo moeilijk gelukkig.

Mijn toetsen gingen wel ok vandaag, ik heb gisteren beloofd er geen uitspraken over te doen en dat doe ik dan ook maar niet. Ik ga zo naar pianoles.
Ik doe maar een kort postje vandaag denk ik, ik weet niet echt waarom maar ik heb niet zo veel te zeggen.. Tsja.

Ik bedacht me wel dat ik morgen
als ik een post ga maken
de titel [9/11] wordt
ohhhoohhhh
Mag dat wel?

[5/11]

2009-04-21T11:03:00.000-07:00

Dus. Ik had latijn en duits.
Ging niet zo goed, denk ik. Niet heel slecht maar ook niet goed. Maar dat denk ik over elke toets eigenlijk dus het is gewoon afwachten.

Morgen heb ik scheikunde en frans, ik heb een overzicht van de grammatica gemaakt voor frans en naar veel mensen gemaild. Ik kreeg veel bedankjes terug, daar word ik nou echt blij van. Zelf heb ik ook wat aan mijn overzicht, ik kan het makkelijk en snel leren, nu nog woorden en dan ben ik klaar voor frans.

Dan scheikunde, waar ik nu mee bezig ben. Het is niet zo moeilijk, een beetje chaotisch en onduidelijk wat we moeten weten en wat niet maar niet echt heel moeilijk. Denk ik. Dat is nou het probleem met scheikunde, ik weet niet of wat ik leer goed is. Vorige keer werd het een 5.7 daardoor. Ik leer nu vooral de module, wat ik vorige keer -op advies, ik ben niet zo erg- niet zo goed gedaan had. Het gaat over melkzuur, polymelkzuur en nog meer van dat soort dingen. Ik snap het wel en het is niet zo moeilijk, zoals ik al zei, maar dat kan ik, zoals ik al zei, fout hebben.
Komt erop neer dat het onduidelijk is. Ik overleef het wel.

Ik merk dat ik bepaalde zinnetjes vaak gebruik als het over toetsweek gaat, ik overleef het wel, ik zie het wel, niet heel slecht maar ook niet goed.. Enz. Misschien is dat gewoon de beste toetsweek omschrijving: Niet heel slecht maar ook niet goed, ik overleef het wel en zie wel na de vakantie. Ja. Zo is het. Ok, dan weet ik dat ook weer.

Back to reality.
Back to scheikunde.

[3/11]

2009-04-20T08:21:00.000-07:00

Okeeee. Okeee. Okee.
Ik geloof dat het best goed ging, het kan er mee door.
Ik heb grieks slecht gemaakt, tenminste, hangt er vanaf hoe je het bekijkt. Ik heb alle woorden en stamtijden sowieso goed, dan een aantal rijtjes niet zo goed en tekstvragen nog minder goed. Dus je zou kunnen zeggen dat is een goede score over het algemeen maar ik denk van niet, maar niet dramatisch in ieder geval. Aardrijkskunde ging minder dan verwacht, veen is ook zo saai en verwarrend maar ik geloof dat dat ook niet heel dramatisch is gegaan..
Dan wiskunde, wiskunde ging goed. Veel mensen keken mij stomverbaasd aan toen ik dit zei, maar het ging goed. Ik raakte even in paniek toen ik zag hoeveel tijd ik nog had toen ik op de helft was maar de laatste paar vragen gingen sneller dan ik dacht en ik was 2 minuten voor tijd klaar. Ik heb dan wel bij een som de abc-formule niet gebruikt maar de oude methode, het ging te automatisch en zo veel tijd had ik niet meer dus ik heb het toch maar niet veranderd.
Als ik wiskunde-toetsen maak ben ik meestal in zo'n soort trance, het voelt niet echt als een toets maar meer als een spelletje en niemand in het hele klaslokaal bestaat. Behalve de klok af en toe. En mijn mobiel soms maar dat mag eigenlijk niet (en zo veel kan ik daar ook niets aan doen..). Het is heerlijk om op deze manier een toets te maken, geen stress in ieder geval.
Voor het eerst sinds lang ging het weer zoals het gaan zou moeten, relaxed wiskunde maken.. Zo ken ik mezelf weer.

Dan vandaag, vandaag ben ik druk bezig. Ik heb een overhoring van ongeveer 2,5 uur erop zitten, zonder pauzes. 200 Latijnse woordjes met de intervaltraining op teach 2000, ik ga de volgende honderd niet zo doen. Het zijn er ongeveer 120, de telling klopt niet helemaal.
Dan moet ik nog de stamtijden, twee bladzijden, dan de termen, ook twee bladzijden -maar ik leer ze al sinds de eerste dus het is best makkelijk- en dan Duits pas. Help.

Maar ik merk aan mezelf dat ik me er geen zorgen over maak, ik denk niet dat ik in tijd- adem- of energie-nood kom, en als dat wel zo is heb ik een groot deel in ieder geval gedaan. Nouja nu nog niet, nu heb ik nog geen groot genoeg deel gedaan maar aan het einde van vandaag wel.

Ik mocht van mezelf als pauze een blog schrijven, nu ga ik even naar beneden limonade drinken en in de zon zitten met de termenlijst. Even maar, omdat ik nu zo'n duizelend computerhoofd heb. Hoofdpijn.

Oh wat ben ik toch geregeld, als ik dit lees ben ik weer helemaal trots op mezelf. Ook voor het eerst sinds lang en oh wat voelt het goed.

[0/11]

2009-04-19T07:06:00.000-07:00

Toetsweek.
Morgen begint het, die vijf dagen lijken zo lang. Ik ken mensen die met een blij gezicht zeggen: Nog een week voor de vakantie!
Ik kijk ze meestal even aan en probeer blij voor ze te zijn. Ja, nog een week, vijf dagen.
En 11 toetsen.

Maar ik weet dat ik elke keer weer er doorheen kom, mezelf hatend omdat ik niet werken kan. Niet leren kan. Dan op de laatste dag maakt het me allemaal niets meer uit, tenminste, tijdelijk. De hele vakantie weiger ik aan school te denken. Dan moet ik weer naar school en ben ik doodsbenauwd voor elk cijfer dat ik krijg. 7, 6, 8.. Iedereen kijkt me weer geërgerd aan, maakte ik me hier nou zorgen om?
Ik zeg dan dat ik ook niet weet waarom, haal mijn schouders op en zeg dat ik blij ben met het cijfer.
Maar het is niet zo.
Want ik weet dat de anderen dat cijfer waarschijnlijk zo veel meer verdienen dan ik, ik weet dat ik nog niet eens de helft van de moeite die zij genomen hebben genomen heb.

Ik haat het. Ik haat dat ik niet werken kan. Dat ik zo slap en ongediciplineerd, als dat tenminste een woord is, ben. Ik wil het niet zijn en ik wil het niet toegeven. ''You can't change what you don't acknowledge'', zou dr. Phil zeggen.

Maar dat is niet het enige wat ik haat in toetsweken. Want ja er is nog meer, het een veroorzaakt het ander. Elke avond voor de volgende dag, als ik bed lig, duikt het op. Stress. Ik had zo veel beter kunnen doen, ik kan het nog negeren door te denken dat er nu toch niets meer aan te doen is maar de volgende dag tijdens de toets komt het onomkeerbaar terug.

Bereken de oppervlakte van.. Wacht. Hoe bereken je de oppervlakte? Dat kan toch niet. Dit moet ik dus weten, dit had ik kunnen weten. Kijk zij weten het wel, je had veel harder moeten leren. Dan maar geen tell sell, geen dr. Phil. Jaja je moet ontspannen nou je had moeten leren!
Ok stop dit heeft geen zin. Adem in. Adem uit. Goed? Ok terug naar de vraag, de oppervlakte van een cirkel. Daar was toch een formule voor? Ja. Wat was de formule dan?
Hoe moet ik dat weten ik heb niet geleerd weet je nog? Dit is wiskunde, het is het makkelijkste op aarde, hier haal ik tienen voor! Ja nou blijkbaar niet he, want je weet niets. En kijk, zij weten het wel. Je hebt niet eeuwen de tijd kom op, sla hem over dan. Overslaan? Wat heeft dat voor zin, het hele proefwerk gaat over die freaking formule!
Ohgodohgodohgodohgodohgod. Ik weet het niet ik weet het niet ik weet het niet. Ok stop, dit helpt al helemaal niet! Adem maar weer in en adem maar weer uit. Ok, beter nu? Ja eigenlijk wel. Goed die formule dus? π×r^2. Oooooh ja zie je wel je weet het wel, nou terug naar het proefwerk.

Uiteindelijk kom ik er achter, meestal is het tijdsverlies niet eens zo erg maar mijn zelfvertrouwen, voor zover dat er was, is compleet verdronken en verbrand.
Faalangst noemen ze het.
Ik haat het nog meer dan alles wat ik verkeerd doe in de toetsweek.

Sound of Freedom.

2009-04-13T01:11:00.000-07:00

Jup wir sind vrij.
Morgen niet meer al maartoch nu even wel en het is heerlijk.
Het weer was, tot vandaag dan want ik kijk nu naar buiten en zie witte mist, heel mooi. Zomers, en ik ben vrij dus let the summerfeeling begin.
Om het zomergevoel te vergroten heb ik een aantal zomerliedjes gedownload.
Waaronder the sound of freedom, dat is echt een cool liedje.
Maaaaaaaar wij luisterden het net en toen opeens kwam er een franse radiostem! We schrokken ons rot, maar op een of andere manier klonk het wel goed, dat franse geratel zorgde voor meer zomer. Het zou nog een minuut door moeten gaan dus we hebben het maar afgezet.

Weeeeird.

Juf Laura?

2009-04-09T23:04:00.000-07:00

O
M
G

Nu zijn die vijfdegroepertjes
verliefd op mij.

Joepie. Dat was niet de bedoeling. Aaah.

Maatschappelijke stage.

2009-04-07T11:03:00.000-07:00

Ik ging dus bij groep 5b. Juf Laura werd gelijk aangestaard, over het algemeen erg verlegen.
Ik heb geholpen, tikkertje gedaan en mee gedaan met gym.
Misschien later details maar
misschien is het wel heel fout
maar ik wil stiekem

Juf Laura worden.

We all just looooove Hillary Clinton

2009-03-27T11:36:00.000-07:00

Like OMG
Wij zijn gewoon vrij dinsdag.
Er zitten dan scherpschutters op het dak van het gebouw naast onze school, echt cool. Heel cool.
Opeens is het heel dichtbij, eergisteren besefte ik me pas dat het echt hier was en dat het echt echt was. Ik bedoel, er zijn zoveel vergaderingen enz enz. Maar nu is er eentje op loopafstand van mijn school. Waar ik daarom niet naartoe hoef.
Hillary Clinton, danku danku.

Wicked.

2009-03-19T10:33:00.000-07:00

Boe. It's me. In Engeland.
Het is echt helemaal geweldig hier. Wicked. Ik zit nu in de bibliotheek, ze hebben free internet. Morgen ga ik alweer naar huis.. Nouja het is goed geweest.
Mijn gastgezin is super aardig, ik hoor allemaal verhalen over saaie of vervelende gastgezinnen maar ik ben een van de lucky ones denk ik, of gewoon makkelijk blij te maken. We hebben gisteren een film gekeken en ik geloof dat ze mij erg grappig vinden. Ik ben ook wel grappig als ik een film kijk, ik kan nergens tegen. Het moet dus een happy end hebben.
Zij, Samantha, is heel lief maar wel een beetje zielig vind ik. Ze moet echt alles doen in huis, ze hoeven maar te roepen en ze komt al. Die vader is heel lief maar ziet er eng uit en Benjamin, tsja zegt nauwelijks iets en is vooral puberachtige irritant tegen zijn moeder. Echt, JoJo moet eens langs komen.
Dus ik ben erachter gekomen dat mama heel happy moet zijn met ons, ik luister echt bijna altijd en zal nooit durven om niet te komen als ze roept of haar bevelen te geven ofzo.
Ik ga zo anders mis ik mijn bus, have to go home now. Ik ben morgen weer terug in Nederland.
Wicked.

Ik ga dood. Wish me luck...

2009-03-15T10:53:00.000-07:00

Alles is ingepakt, in een zwarte koffer. Nouja bijna alles.
Ik heb buikpijn, niet echte buikpijn maar ik vind het gewoon eng en mijn buik ook.
We gaan bijna, over 12 uur zit ik in de auto op weg naar Schiphol.
Hoe zou mijn gastgezin zijn?
Ik denk dat ze erg aardig zijn, ik vind iedereen wel aardig dus dat komt goed maar nog steeds, zijn ze heel strikt of raar of.. Ik weet niet wat.
Hoe ziet dat huis eruit, waar slaap ik?
Ik heb het van de bovenkant gezien, op google earth. Het is best groot volgens mij.. Ik weet het niet.
Wat krijg ik voor ontbijt, voor avondeten?
Ze zeggen dat in Engeland ze vies eten hebben, ik hoop het niet. Ik heb wel koeken mee jeej. Maar moet ik daar op leven.. Ik weet het niet.

Ik weet het niet, ik weet het niet.
Ik weet helemaal niets.
Engeland is een volkomen vreemd land voor mij en ik ga er 5 dagen wonen.

Engeland. Engeland. Engeland. Engelaaaaand!!!

2009-03-14T05:02:00.000-07:00

Born in the USA zingt Bruce Springsteen, en ik pak in. In mijn kast zit niet veel, het meeste zit in de was. Mijn boxjes zijn even stil en dan begint Robbie: oeeeeh Madonna... Oehoehoeeee Madonna.. En ik pak nog steeds in.
Grijs saai vest voor als ik 's avonds dood ben, zwart hempje omdat dat altijd handig is.
Paarse broek, spijkerbroek, zwarte broek, wijde spijkbroek ook? Ja nu nog wel, ik verander het wel als het overbodig is. Oh ook nog kleren voor de disco. Ja we hebben een disco dinsdag. Joy...

Mijn haar is zacht en het is korter. Die kan al van mijn to-do-list af, ik ben naar de kapper geweest. Check.
Ik draai een rondje en trek de bovenste la van mijn bureau open, wat moet er mee? Camera natuurlijk! Eerst de foto's eraf halen en batterijen opladen.

Mama heeft zich ermee bemoeid. Ik moet nadenken voordat ik denk: hee misschien is dit handig.
Okee okee ik ga echt inpakken nu.

En over 2 dagen ben ik in Engeland!

P r o f i e l k e u z e -deel 2-

2009-03-08T08:08:00.000-07:00

Ik leef nog.
Half dan.
In mijn hoofd galmt die profielkeuze, buiten is de zon.
Ik ben er nog niet helemaal uit, eigenlijk helemaal niet uit.
Dus, vragen die ik nog moet beantwoorden:
Grieks of Latijn?
Duits of Frans? -sowieso beperkt anders overleef ik het niet-
Wel/geen economie?
Aardrijkskunde èn geschiedenis?
Eigenlijk wel aardrijkskunde?
Eigenlijk wel geschiedenis?

Geen idee. Echt niet.
Maargoed, terug naar het gewone huiswerk..

P r o f i e l k e u z e

2009-03-08T08:04:00.000-07:00

Doodsoorzaak nummer 1 in laura's hoofd.

AAAAAAH

Dus, waarschijnlijk N&G. Maar wil ik wel scheikunde? Ja natuuurlijk wil ik dat. Maar ik wil ook aardrijkskunde, geschiedenis, natuurkunde..
Alles.
Dat is nou juist het probleem.
Maarja ik denk dat ik gewoon wat ga invullen en zie wat er gebeurd, ik kan veel worden toch?

Wyneke

2009-02-27T05:34:00.000-08:00

"Je moet nog een post voor mij maken!"
"Maar ik heb er al 3 die jij nog niet gelezen hebt.."
"Maar je hebt er nog geen aan mij gewijd.."

"Okee dan doe ik dat.. Met foto! Titel: Wyneke"
"Nee niet doen!"
"Stel je niet aan, jij wil een post aan jou gewijd nou dan krijg je er een.."

Nou dus bij deze. Je komt er niet meer vanaf hoor, deze post is gewijd aan Wyneke. Niet dat ze dat leuk vindt maartoch.

Wyneke is het meisje dat..

..met mij pasta uit kopjes drinkt/eet

..samen met mij mensen kietelt

..samen met mij mensen pull-t

..met mij naar school fiets

..naast zit op school -soms dan-

..lang met mij belt en dan niet op wil hangen

..mij achterna rent om mij te kietelen

..Ella achterna rent om te zeggen dat ze leuke kleren heeft

..iedereen achterna rent om te zeggen dat ze leuke kleren hebben

..met haar hand ver boven haar hoofd zwaait naar alles en iedereen

..mij altijd eten geeft

..eten alleen lekker vindt als het van mij is

..zo hard kan slaan dat jongens van 2 keer haar lengte en gewicht bang voor haar zijn

..en ook de jongens die maar net iets langer zijn

..als je met haar praat honden begroet en niet luistert

..als de leraar of lerares tegen haar praat let op de kleren van diegene en niet op wat hij/zij zegt

..zich schuldig voelt als ze iemand geen gedag zegt

..of iemand geen kerstkaart heeft gestuurd
..of iemand geen koekjes/cakejes/taartjes/chocolaatjes heeft gegeven

..zeurt dat ze nooit smsjes krijgt maar haar telefoon nooit checkt/hoort/aanheeft

..weigert te geloven dat iedereen evil kan zijn

..bij het woord ''lemper'' flauwvalt

..een uur over het eten van 1 lemper doet

..nog heel veel meer rare trekjes heeft waar ik nu even niet op kan komen

Owja en ik had een foto beloofd.

Wyneke op het strand in Scheveningen toen zij het koud had en ik helemaal niet.